Roztwór sodu diklofenaku: instrukcje użytkowania

Imię i nazwisko

Formularz wydania

wtrysk 2,5%

Almiral, Apo-Diklo, Bioran, Voltaren, Diklak, Diklobene, Dikloberl N 75, Diklogen, Diklomaks, Diklonak, Diklonat P, Dikloran, Diklo-F, Doflex, Naklofen, Ortofen, Feloran

Zawiera 1 ampułkę leku

75 mg diklofenaku sodowego.
Substancje pomocnicze

Glikol propylenowy, mannitol, alkohol benzylowy, meta-siarczyn sodu, wodorotlenek sodu, woda do wstrzykiwań.

Nie narkotyczne leki przeciwbólowe (niesteroidowe leki przeciwzapalne).

Działanie farmakologiczne
Farmakodynamika

Sól sodowa diklofenaku odnosi się do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Diklofenak sodowy jest inhibitorem biosyntezy prostaglandyn. Tłumi agregację płytek krwi. Przy dłuższym stosowaniu ma działanie odczulające.

Łagodzi ból w spoczynku, a poruszająca się poranna sztywność, obrzęk stawów poprawia ich zdolność funkcjonalną. Gdy procesy zapalne występujące po operacjach i urazach szybko łagodzą zarówno spontaniczny ból, jak i ból podczas poruszania się, zmniejszają obrzęk zapalny.
Farmakokinetyka

Po podaniu domięśniowym maksymalne stężenie w osoczu osiąga się w ciągu 10-20 minut. Wiązanie z białkami krwi - ponad 99%. Około 35% dawki diklofenaku jest wydalane w postaci metabolitów z kałem, około 65% jest metabolizowane w wątrobie i wydalane przez nerki. Okres półtrwania w osoczu wynosi około 2 godzin, 3–6 godzin od płynu maziowego i nie kumuluje się, jeśli zalecany odstęp między podaniami jest obserwowany.

Wskazania do użycia

  • Zapalne choroby stawów (reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyzm, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, przewlekłe dnawe zapalenie stawów),
  • choroby zwyrodnieniowe (deformujące zapalenie kości i stawów, osteochondroza),
  • lumbago,
  • rwa kulszowa
  • nerwoból, bóle mięśni,
  • choroby tkanek pozastawowych (zapalenie ścięgna, zapalenie kaletki, reumatyczne uszkodzenie tkanek miękkich),
  • zespoły bólowe pourazowe, którym towarzyszy stan zapalny
  • ból pooperacyjny,
  • ostry atak dny
  • pierwotne disalgomenorrhea,
  • zapalenie przydatków,
  • ataki migreny,
  • kolka nerkowa i wątrobowa,
  • infekcje górnych dróg oddechowych, resztkowe skutki zapalenia płuc.


Dawkowanie i podawanie

Dawkowanie i czas trwania leczenia określa lekarz prowadzący, w zależności od charakterystyki przebiegu choroby i ciężkości choroby.

Lek jest zwykle stosowany jako leczenie początkowe. Przypisz pojedynczą dawkę 75 mg (1 ampułka) lub maksymalnie 150 mg (2 ampułki) dziennie tylko dla dorosłych i tylko w przypadkach, gdy konieczne jest uzyskanie szczególnie szybkiego efektu terapeutycznego. Z reguły lek jest przepisywany przez 1-5 dni. Jeśli to konieczne, kontynuacja terapii jest przenoszona na postać dawkowania leku, przeznaczoną do stosowania doustnego i doodbytniczego. Zastrzyki domięśniowe można łączyć z zastosowaniem leku doustnie lub doodbytniczo, przy czym maksymalna dawka dobowa diklofenaku nie powinna przekraczać 150 mg (łącznie).
Specjalne instrukcje

Ze względu na fakt, że stosowanie diklofenaku sodu w wysokich dawkach może powodować takie skutki uboczne jak zawroty głowy i zmęczenie, w niektórych przypadkach zdolność prowadzenia samochodu lub innych przedmiotów prowadzenia pojazdu jest osłabiona. Zjawiska te nasilają się podczas przyjmowania alkoholu.


Efekty uboczne

Zaburzenia żołądka i jelit (Nudności, wymioty, brak łaknienia, wzdęcia, zaparcia, biegunki), NLPZ gastropatia (antrum straty w krwotoki rumień nadżerek błony śluzowej, i owrzodzeń), ostra leków nadżerek i owrzodzeń innych częściach przewodu pokarmowego, krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby, zwiększone poziomy aminotransferaz w surowicy, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki,

Układ moczowy: śródmiąższowe zapalenie nerek (rzadko - zespół nerczycowy, martwica brodawek, ostra niewydolność nerek),

Od Zgromadzenia Narodowego: ból głowy, chwiejny chód, zawroty głowy, pobudzenie, bezsenność, drażliwość, zmęczenie, obrzęk, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, eozynofilowe zapalenie płuc,

Alergia: miejscowe reakcje alergiczne: osutka, nadżerka, rumień, wyprysk, owrzodzenie, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, erytrodermia, skurcz oskrzeli, ogólnoustrojowe reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs), utrata włosów, nadwrażliwość na światło, plamica, upośledzenie i aplastyczny, aż do agranulocytozy, małopłytkowości.

(podwyższone ciśnienie krwi), upośledzona wrażliwość i widzenie, drgawki. Z zastrzykiem domięśniowym - pieczenie, tworzenie się nacieku, ropnia, martwica tkanki tłuszczowej.

Przeciwwskazania

  • Zwiększona indywidualna wrażliwość na lek i inne NLPZ,
  • naruszenie tworzenia krwi o nieokreślonej etiologii,
  • wrzód żołądka i dwunastnicy,
  • niszcząca choroba zapalna jelit w ostrej fazie,
  • „Aspiryna” astma oskrzelowa,
  • wiek dzieci (do 15 lat),
  • ciąża, karmienie piersią (należy przerwać na okres leczenia).

Stosowanie diklofenaku sodu jest możliwe tylko pod ścisłym nadzorem lekarza po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka w następujących warunkach:

  • indukowana porfiria;
  • toczeń rumieniowaty układowy i mieszana kolagenoza;
  • I i II trymestry ciąży; okres karmienia piersią;
  • choroby przewodu pokarmowego i / lub wrzody zapalne przewodu żołądkowo-jelitowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna) w historii;
  • nieprawidłowa czynność wątroby lub nerek;
  • nadciśnienie lub niewydolność serca;
  • u pacjentów w podeszłym wieku; natychmiast po zabiegu;
  • u pacjentów z astmą, alergicznym nieżytem nosa;
  • w przewlekłych obturacyjnych chorobach układu oddechowego i
  • przewlekłe infekcje dróg oddechowych.

Interakcja z innymi lekami

Przy jednoczesnym stosowaniu preparatów diklofenaku sodu i digoksyny, fenytoiny lub preparatów litu, stężenie tych leków w osoczu może wzrosnąć. Przy podawaniu razem z diuretykami i lekami przeciwnadciśnieniowymi, efekt tych drugich można zmniejszyć. Jednoczesne stosowanie z diuretykami oszczędzającymi potas może powodować hiperkaliemię. Przy jednoczesnym stosowaniu innych NLPZ lub glukokortykoidów zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych z przewodu pokarmowego. Powołanie jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym prowadzi do zmniejszenia stężenia diklofenaku w surowicy. Cyklosporyna może zwiększać nefrotoksyczność diklofenaku. Jednoczesne wyznaczenie leków przeciwcukrzycowych może spowodować hipoglikemię lub hiperglikemię (wymaga kontroli poziomu glukozy we krwi). Jednoczesne spotkanie z metotreksatem w ciągu 24 godzin przed lub po zażyciu diklofenaku może prowadzić do zwiększenia stężenia metotreksatu i zwiększenia jego działania toksycznego. W połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi konieczne jest regularne monitorowanie krzepnięcia krwi.
Przedawkowanie

zawroty głowy, ból głowy, hiperwentylacja, zmętnienie świadomości, u dzieci - drgawki miokloniczne, nudności, wymioty, ból brzucha, krwawienie, zaburzenia czynności wątroby i nerek.

nie ma konkretnego antidotum. Leczenie objawowe mające na celu wyeliminowanie wysokiego ciśnienia krwi, zaburzeń czynności nerek, drgawek, podrażnienia przewodu pokarmowego, depresji oddechowej. Wymuszona diureza, hemodializa jest nieskuteczna.
Formularz wydania

Roztwór do wstrzykiwań 2,5% w 3 ml ampułkach w blistrze # 5х1; Nr 5x2.

Warunki przechowywania

Przechowywać w ciemnym miejscu w temperaturze nieprzekraczającej +25 ° C.

Diklofenak sodu

Diklofenak sodowy: instrukcje użytkowania i opinie

Nazwa łacińska: Diclofenac Sodium

Kod ATX: M01AV05

Składnik aktywny: diklofenak (diklofenak)

Producent: „People's Health” Charków Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne (Ukraina), Jugsonpal Pharmaceuticals Limited (Indie), PAT Lubnypharm (Ukraina), Biofarma (Ukraina), SAT „Monfarm” (Ukraina), PJSC Farmak (Ukraina), OJSC Borisov Medical Preparations Plant (Republika Białorusi), Lekhim-Kharkov SA (Ukraina) itp.

Aktualizacja opisu i zdjęcia: 21.11.2018

Diklofenak sodowy jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym i przeciwreumatycznym do stosowania ogólnoustrojowego i miejscowego; pochodna kwasu octowego.

Uwolnij formę i kompozycję

Tabletki dojelitowe (po 10 lub 20 w blistrach, w opakowaniu po 1 lub 2 blistry).

Kompozycja 1 tabletki:

  • składnik aktywny: diklofenak sodu - 50 mg;
  • substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, koloidalny dwutlenek krzemu, poliwinylopirolidon, stearynian magnezu, celuloza mikrokrystaliczna, żelatyna, skrobia, dwutlenek tytanu, PEG-6000, barwnik indygo-karminowy E132, kopolimer metakrylanu amonu, woskowaty shellak, glikol propylenowy, wosk, szelak, włókninowy związek polistyrenowy, kopolimer metakrylanu amonu, poliwinylopirolidon, ditlenek tytanu, PEG-6000

Kapsułki: nr 4, twarda żelatyna, korpus - ciemnoczerwony, czapka - czarna; wypełniacz kapsułki jest żółtawo-białym proszkiem (10 szt. każdy w blistrach, w opakowaniu 3 blistry).

Skład 1 kapsułki:

  • składnik czynny: diklofenak sodu (w przeliczeniu na 100% substancji) - 25 mg;
  • zaróbki zaróbki: monohydrat laktozy, stearynian magnezu;
  • otoczka otoczki: żelatyna, dwutlenek tytanu (E 171), erytrozyna (E 127), indigotyna (E 132), tlenek żelaza (E 172).

Roztwór do wstrzykiwań: klarowny, bez koloru lub z lekkim żółtawym odcieniem, ciecz o słabym specyficznym zapachu alkoholu benzylowego (po 3 ml w szklanych ampułkach, w kartonowym opakowaniu po 5 lub 10 ampułek ze skaryfikatorem / nożem otwierającym).

Skład 1 ml roztworu:

  • składnik aktywny: diklofenak sodu - 25 mg;
  • substancje pomocnicze: pirosiarczyn sodu, mannitol, alkohol benzylowy, glikol propylenowy, wodorotlenek sodu, woda do wstrzykiwań.

Czopki doodbytnicze: w kształcie torpedy, białe o lekko żółtawym zabarwieniu (5 sztuk w blistrach, w kartonowym pudełku 2 opakowania).

Skład 1 czopka:

  • składnik aktywny: diklofenak sodu - 50 mg;
  • substancje pomocnicze: koloidalny dwutlenek krzemu (aerozol), glikol propylenowy, stały tłuszcz.

Żel do użytku zewnętrznego: przezroczysta lub półprzezroczysta substancja przypominająca galaretkę o jednolitej konsystencji, o słabym charakterystycznym zapachu (40 g w probówkach, w kartonowej wiązce 1 tubki).

Skład 1000 mg żelu:

  • składnik czynny: diklofenak sodu (w oparciu o 100% substancji) - 10 mg;
  • substancje pomocnicze: glikol propylenowy, karbomer 940, gliceryna, roztwór amoniaku 15%, parahydroksybenzoesan metylu (E 218), etanol (96%), woda oczyszczona.

Maść do użytku zewnętrznego: od koloru białego do prawie białego, o słabym charakterystycznym zapachu (30 g każdy w aluminiowych tubkach z tulejami, w kartonowej wiązce 1 tubki).

Skład 1000 mg maści:

  • składnik aktywny: diklofenak sodu - 10 mg;
  • substancje pomocnicze: glikol propylenowy, sulfotlenek dimetylu, makrogol 1500 i 400.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Diklofenak sodowy ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, przeciwreumatyczne i przeciwagregacyjne.

Mechanizm działania diklofenaku jest związany z hamowaniem aktywności cyklooksygenazy (COX) - głównego enzymu zaangażowanego w metabolizm kwasu arachidonowego, który jest prekursorem prostaglandyn, które odgrywają wiodącą rolę w patogenezie gorączki, zapalenia i bólu. Działanie przeciwbólowe jest spowodowane działaniem za pośrednictwem obwodowym poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn i ośrodkowego - poprzez hamowanie ich syntezy w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym.

Diklofenak z chorobami reumatycznymi ze względu na właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe zapewnia klinicznie istotne zmniejszenie nasilenia objawów, takich jak poranna sztywność, ból stawów w spoczynku i podczas ruchu, zmniejsza obrzęk stawów i poprawia (normalizuje) pracę układu mięśniowo-szkieletowego.

W stężeniach równoważnych terapeutycznemu, diklofenak sodowy in vitro nie hamuje biosyntezy proteoglikanów chrząstki.

W przypadku zjawisk zapalnych o charakterze pourazowym i pooperacyjnym, diklofenak szybko łagodzi zespół bólowy (zarówno spontaniczny, jak i ruchowy), zmniejsza obrzęk rany pooperacyjnej i obrzęk zapalny.

Znaczące działanie przeciwbólowe leku przejawia się w przypadku umiarkowanie silnie wyrażanego zespołu bólowego o genezie niereumatycznej. Diklofenak stosowany ogólnoustrojowo jest w stanie wyeliminować ból i zmniejszyć nasilenie utraty krwi w pierwotnym bolesnym miesiączkowaniu.

Efektem długotrwałego stosowania leku jest efekt odczulenia.

Podczas terapii chorób układu mięśniowo-szkieletowego za pomocą diklofenaku sodu w postaci preparatów do stosowania miejscowego (żel, maść) substancja intensywnie wnika do jamy stawowej, zapewniając stabilny efekt kliniczny po 1-2 tygodniach, co powoduje zmniejszenie bólu stawów w spoczynku i ruchu, zwiększając zakres ruchu, zmniejszając sztywność poranną i obrzęk stawów.

Farmakokinetyka

Główne właściwości farmakokinetyczne diklofenaku z zastosowaniem ogólnoustrojowym (tabletki, kapsułki, roztwór, czopki):

  • wchłanianie: po podaniu doustnym diklofenak jest szybko i całkowicie wchłaniany, jednoczesne spożycie pokarmu zmniejsza szybkość wchłaniania, ale nie wpływa na ilość składnika aktywnego. Pojedyncza dawka doustna 50 mg zapewnia maksymalny poziom stężenia po 2 godzinach (Cmax) około 1,5 μg / ml (5 μmol / l), absorpcja diklofenaku jest zależna od dawki liniowej. Połowa dawki przyjmowanej doustnie lub podawanej doodbytniczo, diklofenak jest metabolizowany przez eliminację przedukładową, dlatego pole pod krzywą stężenie-czas (AUC) wynosi około 1 /2 z AUC po podaniu dawki równoważnej pozajelitowo. Z zastrzeżeniem zalecanego schematu dawkowania (odstępy między stosowaniami) nie obserwuje się kumulacji diklofenaku;
  • dystrybucja: do 99,7% substancji wiąże się z białkami osocza, w tym 99,4% z albuminą. Wyrażona szacunkowa objętość dystrybucji (Vd) wynosi 0,12–0,17 l / kg. Wnikając do płynu maziowego, po 3–6 godzinach poziom substancji osiąga maksymalne stężenie. Już 2 godziny po osiągnięciu Cmax w osoczu stężenie w płynie maziowym jest wyższe niż w osoczu, a stosunek ten utrzymuje się do 12 godzin;
  • Metabolizm: Diklofenak jest częściowo biotransformowany przez glukuronizację cząsteczki macierzystej, głównie przez pojedynczą i wielokrotną hydroksylację i metoksylację, w wyniku czego powstaje kilka metabolitów fenolowych (3'-hydroksy, 4'-hydroksy, 5-hydroksy, 4 ', 5-dihydroksy - i 3'-hydroksy-4'-metoksy-diklofenak). Większość metabolitów przekształca się w koniugaty glukuronu, dwa metabolity fenolowe wykazują aktywność biologiczną, ale w znacznie mniejszym stopniu niż diklofenak;
  • eliminacja: średni całkowity klirens diklofenaku w osoczu wynosi 263 ± 56 ml / min. Jego okres półtrwania wynosi (T1/2) wynosi 1–2 h. W czterech metabolitach (w tym dwóch aktywnych) wskaźnik to T1/2 również mały, 3'-hydroksy-4'-metoksy-diklofenak jest usuwany znacznie dłużej, ale jest praktycznie nieaktywny. Do 60% otrzymanej dawki jest wydalane z moczem w postaci glukuronidów początkowej cząsteczki i metabolitów, które w większości są również przekształcane w koniugaty glukuronowe. Mniej niż 1% substancji jest wydalane w postaci niezmienionego związku, reszta dawki jest wydalana z żółcią w postaci metabolitów.

Po zastosowaniu miejscowym ilość diklofenaku wchłoniętego przez skórę jest proporcjonalna do obszaru stosowania, zależy od całkowitej ilości leku i poziomu nawilżenia skóry. Absorpcja wynosi: dla żelu - 3,3%, dla maści - 6%. W przypadku miejscowego stosowania maści przez 10 godzin pod opatrunkiem okluzyjnym, ilość wchłoniętego diklofenaku zwiększa się 3 razy. Po nałożeniu żelu / maści na stawy rąk i kolan, maksymalne stężenie diklofenaku w osoczu było prawie 100 razy niższe niż ten wskaźnik w wyniku doustnego podawania równych dawek diklofenaku sodu.

Wskazania do użycia

Zgodnie z instrukcjami zaleca się stosowanie diklofenaku sodu w postaci tabletek, kapsułek i czopków w następujących warunkach / chorobach:

  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie kości i stawów i inne zapalne / zwyrodnieniowe formy chorób reumatycznych;
  • zespoły bólowe kręgosłupa: lumbago, lędźwiowe ischialgia, cervicalgia, torakalgia itp.;
  • reumatyzm pozaustrojowy: zmiany zapalne w tkankach miękkich układu mięśniowo-szkieletowego (więzadła, mięśnie, ścięgna, nerwy i torebka stawowa);
  • ostre ataki dnawe;
  • zespoły bólowe genezy pourazowej i pooperacyjnej, którym towarzyszą obrzęki i stany zapalne, po zabiegach stomatologicznych, ortopedycznych i innych;
  • patologiom ginekologicznym towarzyszy stan zapalny i ból: algomenorrhea, zapalenie przydatków.

Kapsułki sodowe diklofenaku stosuje się jako dodatek w przypadku ciężkich chorób zapalnych górnych dróg oddechowych, którym towarzyszy zespół bólowy (zapalenie gardła i gardła, zapalenie ucha środkowego). W leczeniu choroby podstawowej należy stosować środki podstawowej terapii, więc sama gorączka nie jest wskazaniem do stosowania diklofenaku.

Podawanie pozajelitowe (roztwór):

  • zastrzyki domięśniowe: zapalne i zwyrodnieniowe formy reumatyzmu, reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa stawów, spondyloartropatia, zespół bólu kręgów, reumatyzm pozastawowy, ostre ataki dny, kolka nerkowa / wątrobowa, ból i obrzęk po urazach i operacjach.
  • wlewy dożylne: leczenie i / lub zapobieganie bólowi pooperacyjnemu.

Wskazania do stosowania miejscowego diklofenaku sodu (żel / maść) w objawowym leczeniu bólu, zapalenia i obrzęku:

  • urazy tkanek miękkich, w tym urazy sportowe więzadeł, ścięgien, mięśni i stawów (zwichnięcie, zwichnięcie, ból pleców spowodowany przeciążeniem, krwiak);
  • zlokalizowane formy zmian reumatycznych tkanek miękkich: periarthropatia, zapalenie ścięgna (w tym boczne zapalenie nadkłykcia stawu łokciowego), zapalenie kaletki, zespół algo-dystroficzny kończyny górnej (zespół ramienia);
  • zlokalizowane choroby zwyrodnieniowe reumatyczne: choroba zwyrodnieniowa stawów powierzchownie zlokalizowanych małych i średnich stawów (stawy palców, staw kolanowy itp.).

Przeciwwskazania

Wszystkie postacie dawkowania diklofenaku sodu są przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek z ich składników, w przypadku ataków ostrego nieżytu nosa, astmy oskrzelowej lub pokrzywki spowodowanej stosowaniem kwasu acetylosalicylowego, ibuprofenu lub innych NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych), a także podczas ciąży (lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych), a także podczas ciąży (lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych), a także w czasie ciąży. III trymestr) i podczas karmienia piersią.

Tabletki powlekane dojelitowo

  • erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym (przewód pokarmowy) w ostrej fazie;
  • zaburzenia hematopoezy o nieznanej etiologii;
  • ciężkie upośledzenie czynności wątroby / nerek;
  • zaburzenia krzepnięcia krwi różnego pochodzenia;
  • rzadka wrodzona nietolerancja galaktozy, ciężki niedobór laktazy, złe wchłanianie glukozy-galaktozy;
  • G6PD (niedobór enzymu dehydrogenazy glukozo-6);
  • wiek dzieci do 6 lat.

Przeciwwskazania względne (przyjmowanie tabletek sodu Diclofenac jest dozwolone pod ścisłym nadzorem lekarza, po dokładnej ocenie stosunku korzyści z leczenia do ryzyka działań niepożądanych):

  • mieszana kolagenoza, SLE (układowy toczeń rumieniowaty);
  • dane anamnestyczne na temat chorób i / lub procesów zapalnych-wrzodziejących przewodu pokarmowego (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy);
  • upośledzona czynność nerek / wątroby o umiarkowanym nasileniu;
  • nadciśnienie tętnicze i / lub niewydolność serca;
  • okres po poważnej interwencji chirurgicznej;
  • triada aspiryny (astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa, polipy błony śluzowej nosa), przewlekłe obturacyjne choroby układu oddechowego, przewlekłe infekcje dróg oddechowych - ze względu na ryzyko ataku astmy oskrzelowej, pokrzywki lub obrzęku naczynioruchowego, diklofenak stosuje się tylko pod bezpośrednim nadzorem medycznym;
  • starość

Kapsułki

  • aktywny wrzód żołądka / jelit z (bez) krwawieniem lub perforacją;
  • dane anamnestyczne dotyczące krwawienia lub perforacji przewodu pokarmowego związane z poprzednim przyjmowaniem NLPZ;
  • historia wrzodu trawiennego / krwawienia w postaci aktywnej lub nawracającego wrzodu trawiennego / krwawienia (2 lub więcej epizodów stwierdzonego owrzodzenia / krwawienia);
  • zapalne wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego);
  • niewydolność wątroby / nerek;
  • zastoinowa niewydolność serca II - IV klasa według klasyfikacji New York Heart Association (NYHA);
  • IHD (choroba niedokrwienna serca) u pacjentów z dławicą, zawałem mięśnia sercowego;
  • choroba tętnic obwodowych;
  • CVD (choroby naczyń mózgowych) u pacjentów po udarze lub ze skłonnością do przemijających napadów niedokrwiennych;
  • złagodzenie bólu okołooperacyjnego za pomocą CABG (pomostowanie aortalno-wieńcowe) lub przy użyciu aparatu płuco-serce;
  • ciężki niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, złe wchłanianie glukozy-galaktozy;
  • wiek do 8 lat i masa ciała poniżej 25 kg (w leczeniu młodzieńczego przewlekłego zapalenia stawów); wiek do 14 lat (dla wszystkich innych wskazań).

Roztwór do podawania pozajelitowego

Przeciwwskazania do wstrzyknięcia domięśniowego roztworu:

  • aktywny wrzód żołądka / jelit z (bez) krwawieniem lub perforacją;
  • dane anamnestyczne dotyczące krwawienia lub perforacji przewodu pokarmowego związane z poprzednim przyjmowaniem NLPZ;
  • historia wrzodu trawiennego / krwawienia w postaci aktywnej lub nawracającego wrzodu trawiennego / krwawienia (2 lub więcej epizodów stwierdzonego owrzodzenia / krwawienia);
  • ciężka niewydolność wątroby / nerek / serca;
  • klasa II - IV zastoinowa niewydolność serca według klasyfikacji New York Heart Association (NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych i / lub CVD;
  • zapalne wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego);
  • wysokie ryzyko krwawienia pooperacyjnego (stosowanie leków przeciwzakrzepowych, niepełna hemostaza, upośledzone krwawienie krwi lub naczyń mózgowych);
  • złagodzenie bólu okołooperacyjnego w AKSH i innych operacjach serca;
  • dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat.

Przeciwwskazania do podawania roztworu dożylnie w leczeniu i profilaktyce bólu pooperacyjnego:

  • jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ lub lekami przeciwzakrzepowymi (w tym niskodawkowa heparyna);
  • dostępność danych anamnestycznych na temat skazy krwotocznej (potwierdzonej lub podejrzewanej), krwawienia mózgowo-naczyniowego, astmy oskrzelowej;
  • interwencje chirurgiczne związane z wysokim prawdopodobieństwem krwawienia;
  • umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności nerek z klirensem kreatyniny w surowicy (CC) powyżej 160 mikromol / l;
  • odwodnienie, zmniejszenie objętości krwi krążącej (BCC) dowolnego pochodzenia.

Czopki doodbytnicze

  • Erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym (wrzód żołądka / wrzód dwunastnicy, choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego);
  • ciężkie zaburzenia czynności nerek / wątroby;
  • zaburzenia hematopoezy;
  • dzieci i młodzież poniżej 15 lat.

Przeciwwskazania względne (ostrożnie należy stosować czopki diklofenaku sodu): nadciśnienie, niewydolność serca, kolagenoza, przewlekłe obturacyjne choroby układu oddechowego, astma oskrzelowa, polipy błony śluzowej nosa, katar sienny, podeszły wiek.

Żel / maść do użytku zewnętrznego

Sól sodowa diklofenaku w postaci żelu / maści jest przeciwwskazana do stosowania na skórę uszkodzoną, zakażoną lub objętą stanem zapalnym. Nie zaleca się stosowania tych postaci leku w dzieciństwie i okresie dojrzewania: maść - do 12 lat, żel - do 14 lat. W trymestrze ciąży I - II diklofenak jest stosowany zewnętrznie zgodnie z wskazaniami po dokładnej ocenie stosunku korzyści do szkody.

Z ostrożnością stosować diklofenak w zależności od formy uwalniania:

  • żel: w połączeniu z NLPZ do stosowania doustnego;
  • maść: u pacjentów z porfirią wątrobową, nadżerkowymi i wrzodziejącymi zmianami żołądkowo-jelitowymi, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby / nerek, przewlekłą niewydolnością serca, astmą oskrzelową i podeszłym wieku.

Instrukcja użytkowania Diklofenak sodu: metoda i dawkowanie

Wszystkie postacie dawkowania soli sodowej diklofenaku należy stosować w jak najmniejszych skutecznych dawkach terapeutycznych, tak krótko jak to możliwe, zapewniając wynik kliniczny (biorąc pod uwagę zadania przypisane do leczenia każdego pacjenta), aby zminimalizować ryzyko niepożądanych działań niepożądanych.

Tabletki powlekane dojelitowo

Tabletki sodowe diklofenaku są przeznaczone do podawania doustnego. Należy je połykać w całości, bez żucia, z jedzeniem lub bezpośrednio po posiłku.

Zalecane dzienne dawki (zazwyczaj podzielone na 2-3 dawki):

  • dzieci powyżej 6 lat: w ilości 1-2 mg / kg masy ciała;
  • dorośli pacjenci: 1-3 tabletki (50–150 mg).

Maksymalna dawka dobowa diklofenaku wynosi 150 mg.

Kapsułki

Kapsułki z diklofenakiem sodu są przeznaczone do podawania doustnego. Należy je połykać w całości, bez otwierania i żucia, picia wody, najlepiej przed jedzeniem. Dzienna dawka powinna być podzielona na 2-3 dawki.

Zalecana dzienna dawka dla dorosłych wynosi 4–6 kapsułek (100–150 mg), przy umiarkowanym nasileniu objawów zwykle wystarcza dawka 3–4 kapsułek (75–100 mg).

W celu złagodzenia bólu u kobiet z algodimenorrhea dobową dawkę dobiera się indywidualnie. Zwykle wynosi od 2 do 6 kapsułek (50–150 mg). Zaleca się rozpocząć od 2–4 kapsułek (50–100 mg) na dobę, ale w razie potrzeby można ją zwiększyć do maksymalnej dawki dobowej 8 kapsułek (200 mg) w ciągu kilku kolejnych cykli miesiączkowych. Kapsułki należy przyjmować z pojawieniem się pierwszych objawów bólu i kontynuować przez kilka dni, w zależności od nasilenia objawów i reakcji organizmu.

Diclofenac Sodium przepisany przez lekarza może być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży (w tym młodzieńczego przewlekłego zapalenia stawów) w wieku 8–14 lat w dawce dziennej od 0,5 do 2 mg / kg masy ciała, w zależności od nasilenia objawów.

W leczeniu młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawów dawkę dobową można zwiększyć do 3 mg / kg, podzieloną na kilka dawek.

Nastolatkom w wieku 14 lat i starszym przepisuje się diklofenak w dawce dobowej 3–6 kapsułek (75–150 mg).

Przy przepisywaniu dzieciom maksymalna dawka dobowa wynosi 150 mg.

Roztwór do wstrzykiwań

Diklofenak sodowy pozajelitowo nie może być stosowany dłużej niż 2 dni. W razie potrzeby kontynuuje się leczenie tabletkami, kapsułkami lub czopkami zawierającymi diklofenak.

Roztwór wstrzykuje się domięśniowo przez wstrzyknięcie głęboko w obszar górnego zewnętrznego sektora pośladkowego maksymalnego, aby zapobiec uszkodzeniu nerwu i innych tkanek w miejscu podania. Dzienna dawka diklofenaku wynosi zazwyczaj 75 mg (3 ml), podawana jednorazowo. Ale w ciężkich przypadkach, na przykład w celu zatrzymania kolki, dopuszcza się zwiększenie do dwóch wstrzyknięć 75 mg (6 ml), pomiędzy którymi konieczne jest utrzymywanie odstępu kilku godzin. Gdy ten roztwór zostanie wstrzyknięty w różne pośladki. Alternatywnie, zastrzyk można łączyć z postaciami dawkowania soli sodowej diklofenaku do podawania doustnego (tabletki, kapsułki) lub do podawania doodbytniczego (czopki). W takim przypadku maksymalna całkowita dawka dobowa diklofenaku nie powinna przekraczać 150 mg.

Doświadczenie kliniczne w łagodzeniu ataku migreny ogranicza się do użycia pojedynczej ampułki diklofenaku w dawce 75 mg, która, jeśli to konieczne, jest podawana tak szybko, jak to możliwe (tego samego dnia) po zastosowaniu czopków w dawce 100 mg. Tak więc w pierwszym dniu leczenia całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 175 mg. W odniesieniu do stosowania diklofenaku sodu w leczeniu napadów migreny przez okres dłuższy niż jeden dzień nie jest dostępne.

Jeśli to konieczne, dożylny wlew leku bezpośrednio przed infuzją, należy rozcieńczyć w 100-500 ml 0,9% roztworu NaCl lub 5% roztworu glukozy, wcześniej buforowanego roztworem sody oczyszczonej (0,5 ml 8,4% lub 1 ml 4, 2%). Do przeprowadzenia infuzji dopuszcza się stosowanie tylko przezroczystych roztworów.

Zalecane opcje dawkowania diklofenaku sodu do podawania dożylnego:

  • leczenie umiarkowanego (ciężkiego) bólu pooperacyjnego: 1 ampułka (75 mg) w postaci ciągłego wlewu trwającego 0,5 do 2 godzin, jeśli to konieczne, powtórzyć procedurę po 4-6 godzinach, pod warunkiem, że dawka dobowa nie przekracza 150 mg;
  • zapobieganie bólowi pooperacyjnemu: po 15–60 minutach po operacji należy wstrzyknąć dawkę nasycającą diklofenaku w dawce 25–50 mg, a następnie wlew ciągły z szybkością

5 mg / h przed wprowadzeniem (w razie potrzeby) maksymalnej dawki dobowej 150 mg.

Roztwór soli sodowej diklofenaku nie może być podawany dożylnie w bolusie.

Czopki doodbytnicze

Czopki diklofenaku sodu są przeznaczone do podawania do odbytnicy.

Zalecana dawka dla dorosłych i dzieci powyżej 15 lat: 1 szt. (50 mg) 2 razy dziennie (rano i wieczorem). Kurs terapeutyczny - 10-15 dni; maksymalna dawka dobowa - 3 szt. (150 mg).

Żel / maść do użytku zewnętrznego

Żel i maść diklofenak sodowy są przeznaczone wyłącznie do użytku zewnętrznego. Ilość leku zależy od wielkości dotkniętego obszaru i zwykle nie przekracza 2000-4000 mg (od czereśni do orzecha włoskiego).

Lek jest nakładany na skórę bezpośrednio nad chorym obszarem (stan zapalny) i lekko potarty:

  • żel: dla dorosłych i dzieci powyżej 14 lat - 3-4 razy dziennie. W przypadku codziennego stosowania żelu kurs nie powinien przekraczać 2 tygodni w przypadku zmian chorobowych / chorób reumatycznych tkanek miękkich, 3 tygodnie w przypadku bólu spowodowanego zapaleniem stawów (chyba że lekarz zalecił inny);
  • maść: dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat - 2-3 razy dziennie (2000–4000 mg wystarcza na zabieg na powierzchni ciała 400–800 cm 2). Maksymalna dzienna ilość maści wynosi 8000 mg (80 mg diklofenaku). W celu zwiększenia efektu maść można stosować w połączeniu z innymi postaciami dawkowania diklofenaku.

Czas trwania leczenia zależy od wskazań i skuteczności klinicznej leczenia.

Jeśli sól sodowa diklofenaku jest stosowana bez recepty dłużej niż 1 tydzień, stan pacjenta nie poprawia się lub nie pogarsza, należy skontaktować się ze specjalistą. Po 2 tygodniach leczenia zaleca się wizytę u lekarza w celu wyjaśnienia schematu leczenia.

Po nałożeniu żelu / maści ręce należy dobrze umyć, chyba że mają być leczone (na przykład w przypadku artrozy palców).

U pacjentów w podeszłym wieku pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby / nerek podczas korygowania schematu dawkowania nie są konieczni.

Efekty uboczne

Możliwe działania niepożądane narządowo-układowe spowodowane stosowaniem diklofenaku sodu w postaci tabletek, kapsułek, roztworu do podawania pozajelitowego:

  • układ krwionośny i limfatyczny: niedokrwistość (w tym hemolityczna), małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza;
  • układ odpornościowy: reakcje alergiczne, reakcje anafilaktyczne i / lub anafilaktoidalne (niedociśnienie tętnicze, wstrząs anafilaktyczny), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy);
  • psychika: depresja, drażliwość, dezorientacja, bezsenność, zaburzenia psychotyczne, koszmary nocne;
  • OUN (ośrodkowy układ nerwowy): zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie, ogólne złe samopoczucie, senność, parestezje, drgawki, splątanie, zaburzenia pamięci, drżenie, lęk, zaburzenia wrażliwości, zaburzenia smaku, omamy, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, udar;
  • narząd wzroku: zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, niewyraźne widzenie, zapalenie nerwu wzrokowego;
  • organ słuchu i równowagi: zawroty głowy, zaburzenia słuchu, szumy uszne;
  • układ sercowo-naczyniowy: ból w klatce piersiowej, niewydolność serca, zapalenie naczyń, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze / niedociśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego;
  • Przewód pokarmowy: nudności / wymioty, ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, biegunka, zaparcia, utrata apetytu, zapalenie żołądka, wymioty z krwią, krwawienie z przewodu pokarmowego, biegunka krwotoczna, wrzód żołądka lub jelit (z krwawieniem / perforacją lub bez, czasami z śmiertelnym skutkiem, u pacjentów w podeszłym wieku), melena, zapalenie jelita grubego (w tym krwotoczne zapalenie jelita grubego, zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna), zapalenie jamy ustnej (w tym wrzodziejące), zapalenie języka, zapalenie trzustki, zaburzenia przełyku, zwężenia jelit podobne do przepony;
  • układ wątrobowo-żółciowy: zaburzenia czynności wątroby, zwiększone stężenie aminotransferaz wątrobowych, żółtaczka, zapalenie wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, martwica wątroby;
  • układ oddechowy, klatka piersiowa i narządy śródpiersia: astma (w tym duszność), zapalenie płuc;
  • skóry i tkanki podskórnej: wysypka, świąd, pokrzywka, wyprysk, wysypki pęcherzowe, rumień (włączając wielopostaciowego..), złośliwe rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa - Johnsona), martwica toksyczna naskórka (zespół Lyella), łysienie, nadwrażliwość na światło, złuszczające zapalenie skóry, plamica (w tym alergia);
  • nerki i układ moczowy: krwiomocz, białkomocz, ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, martwica brodawek nerkowych;
  • układ rozrodczy i gruczoł sutkowy: impotencja;
  • ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu wstrzyknięcia: obrzęk; na rozwiązanie (w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego, w wyjątkowych przypadkach) - uczucie pieczenia, ropień, martwica tkanki tłuszczowej.

Według badań klinicznych i epidemiologicznych istnieje zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowych (zawał mięśnia sercowego lub udar) związanych z leczeniem diklofenakiem, głównie po długotrwałym stosowaniu wysokich dawek terapeutycznych (150 mg na dobę).

Czopki doodbytnicze Diklofenak sodowy jest zazwyczaj dobrze tolerowany. W niektórych przypadkach, ze względu na zwiększoną indywidualną wrażliwość na diklofenak, możliwe są następujące działania niepożądane: zaparcia, wzdęcia, miejscowe podrażnienie błony śluzowej odbytnicy, objawiające się swędzeniem i pieczeniem. W wyniku przekroczenia zalecanych dawek prawdopodobnie wystąpią takie ogólnoustrojowe działania niepożądane charakterystyczne dla NLPZ (w tym diklofenak), takie jak odbijanie, nudności, ból w nadbrzuszu, biegunka, zawroty głowy, ból głowy i reakcje alergiczne skóry. W takich przypadkach wymagane jest zmniejszenie dawki leku.

Stosowanie diklofenaku sodu na zewnątrz (żel, maść) może powodować następujące działania niepożądane ze strony układów i narządów:

  • powłoki: rzadko - zaczerwienienie, świąd, pieczenie, wysypka, obrzęk, wysypka (grudkowa, pęcherzykowa, krostkowa), łuszczenie / sucha skóra, zapalenie skóry (w tym kontakt); rzadko - pęcherzowe zapalenie skóry; niezwykle rzadko - reakcje nadwrażliwości na światło, uogólniona dermatoza, wyprysk;
  • układ odpornościowy: bardzo rzadko - reakcje nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, w tym wstrząs (w przypadku maści);
  • układ oddechowy: niezwykle rzadki - astma oskrzelowa;
  • Przewód pokarmowy: po zewnętrznym stosowaniu leków zawierających diklofenak, w wyjątkowych przypadkach występują działania niepożądane.

Gdy zewnętrzne stosowanie wysokich dawek żelu / maści lub ich stosowanie na duże obszary skóry nie powinno wykluczać możliwości ogólnoustrojowych reakcji ubocznych i reakcji nadwrażliwości w postaci duszności, obrzęku naczynioruchowego (obrzęk naczynioruchowy).

Przedawkowanie

Objawami przedawkowania układowego diklofenaku mogą być nudności / wymioty, ból w nadbrzuszu, biegunka, krwawienie z przewodu pokarmowego, ból głowy, zawroty głowy, pobudzenie, senność, dezorientacja, szum w uszach, drgawki, śpiączka. W ciężkim zatruciu możliwa jest ostra niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby.

Leczenie ostrego zatrucia NLPZ (w tym diklofenaku) zwykle obejmuje środki wspomagające w objawowym leczeniu powikłań, takich jak niedociśnienie tętnicze, drgawki, niewydolność nerek i zaburzenia przewodu pokarmowego, depresja oddechowa. Specjalne środki, takie jak dializa, wymuszona diureza lub hemoperfuzja, są nieskuteczne, ponieważ diklofenak ma wysoki stopień wiązania z białkami i charakteryzuje się rozległym metabolizmem. Dlatego przy potencjalnie toksycznym przedawkowaniu stosuje się węgiel aktywowany; w przypadku przedawkowania potencjalnie zagrażającego życiu, ewakuują one zawartość żołądka (wywołują wymioty, myją żołądek).

Przedawkowanie preparatów diklofenaku do stosowania zewnętrznego (żel / maść) jest mało prawdopodobne ze względu na ich niską absorpcję do krążenia ogólnego. W przypadku przypadkowego połknięcia leku, natychmiast wymaga się oczyszczenia żołądka (wywołania wymiotów) i przyjęcia adsorbentu. Następnie, jeśli to konieczne, przeprowadza się leczenie objawowe za pomocą zestawu środków zalecanych do zatrucia NLPZ.

Specjalne instrukcje

Podczas leczenia diklofenakiem sodowym konieczne jest systematyczne monitorowanie wzorca krwi obwodowej, czynności wątroby / nerek oraz prowadzenie badań krwi utajonej w kale.

Podczas stosowania leku w postaci tabletek, kapsułek, roztworu i czopków należy unikać alkoholu.

Ze względu na skuteczność farmakodynamiczną, diklofenak sodowy może maskować objawy zakażeń.

Ogólnoustrojowe stosowanie diklofenaku może powodować upośledzenie płodności, dlatego nie jest zalecane dla kobiet, które planują zajść w ciążę w najbliższej przyszłości. Kobiety, które mają trudności z zajściem w ciążę lub przechodzą badania dotyczące niepłodności, muszą rozważyć zniesienie diklofenaku sodu.

Nie zaleca się stosowania żelu sodowego diklofenaku pod opatrunkiem okluzyjnym; bandaż można nałożyć na dotknięty obszar, rozciągając więzadła po nałożeniu żelu. Unikać kontaktu żelu / maści z błonami śluzowymi i oczami, a tych postaci leku nie można połknąć.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów silnikowych i złożone mechanizmy

Systemowe stosowanie dużych dawek diklofenaku może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, zmęczenie i inne zaburzenia funkcji ośrodkowego układu nerwowego. W związku z tym należy powstrzymać się od wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności podczas leczenia diklofenakiem sodu w postaci tabletek, kapsułek, roztworu i czopków.

Zewnętrzne stosowanie diklofenaku sodu w postaci żelu i maści nie wpływa na szybkość reakcji i koncentrację uwagi.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Sól sodowa diklofenaku w postaci roztworu, tabletek i czopków jest przeciwwskazana podczas ciąży (cały okres), w postaci maści, żelu i kapsułek - w trzecim trymestrze ciąży (ze względu na możliwe zahamowanie kurczliwości macicy i przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego u płodu pod wpływem diklofenaku).

Kapsułki, maść i żel do użytku zewnętrznego mogą być stosowane w I i II trymestrze ciąży po dokładnej ocenie stosunku oczekiwanych korzyści dla matki do potencjalnego ryzyka dla płodu. Lek jest stosowany w minimalnej skutecznej dawce, najkrótszym kursie terapeutycznym.

Sól sodowa diklofenaku we wszystkich postaciach dawkowania (z wyjątkiem żelu, który może być przepisany przez lekarza ze względu na istotne powody jego stosowania) jest przeciwwskazana podczas karmienia piersią.

Żel sodowy diklofenaku do mleka matki przenika w małych ilościach. Jeśli istnieje potrzeba użycia go podczas karmienia piersią, jest to dozwolone pod warunkiem, że uniknie się stosowania żelu na obszarze gruczołów sutkowych, nałożonych na duże obszary skóry i długotrwałe stosowanie leku.

Użyj w dzieciństwie

W praktyce pediatrycznej ograniczenia wiekowe przy stosowaniu diklofenaku sodowego zależą od formy uwalniania:

  • tabletki: przepisywane dzieciom powyżej 6 lat;
  • kapsułki: od 8 lat - leczenie młodzieńczego przewlekłego zapalenia stawów, od 14 lat - we wszystkich innych wskazaniach;
  • wstrzyknięcie: przeciwwskazane w leczeniu dzieci i młodzieży do 18 lat;
  • czopki: wolno stosować u pacjentów w wieku powyżej 15 lat;
  • żel do użytku zewnętrznego: przeciwwskazany do 14 lat;
  • maść do użytku zewnętrznego: nie przepisywana dzieciom poniżej 12 lat.

Interakcje narkotykowe

Interakcja z diklofenakiem sodowym z zastosowaniem ogólnoustrojowym z niektórymi substancjami / preparatami:

  • leki moczopędne oszczędzające potas, cyklosporyna, takrolimus / trimetoprim, inne leki powodujące hiperkaliemię: wzrasta prawdopodobieństwo zwiększenia stężenia potasu w surowicy, co wymaga częstszego monitorowania stanu pacjenta;
  • leki przeciwzakrzepowe i przeciwzakrzepowe: ryzyko krwawienia wzrasta ze względu na hamujące działanie dużych dawek diklofenaku na agregację płytek; przy wspólnym mianowaniu wymaga ostrożności;
  • preparaty litu, digoksyna: możliwy wzrost ich stężeń w osoczu, zaleca się regularne monitorowanie poziomu we krwi;
  • leki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe [beta-blokery, inhibitory ACE (enzym konwertujący angiotensynę)]: prawdopodobne jest zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego poprzez zahamowanie syntezy rozszerzających naczynia prostaglandyn; połączenie stosuje się ostrożnie, a na starość okresowo monitoruje ciśnienie krwi; konieczne jest zapewnienie prawidłowego przyjmowania płynów i kontroli czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i regularnie w przyszłości, zwłaszcza w przypadku skojarzonego stosowania diklofenaku z lekami moczopędnymi i inhibitorami ACE (ze względu na wysokie ryzyko nefrotoksyczności);
  • selektywne inhibitory cyklooksygenazy (COX) -2, kortykosteroidy, inne NLPZ działania ogólnoustrojowego: zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, wrzody; Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NLPZ;
  • SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny): możliwy wzrost ryzyka krwawienia w przewodzie pokarmowym;
  • doustne leki przeciwcukrzycowe: zgodnie z danymi badawczymi diklofenak nie wpływa na ich skuteczność kliniczną, ale w oddzielnych doniesieniach odnotowano hiperglikemię i hipoglikemię; Zaleca się kontrolowanie poziomu glukozy podczas jednoczesnego podawania i, jeśli to konieczne, dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych;
  • metotreksat: możliwe jest zmniejszenie jego klirensu w kanalikach nerkowych, a następnie zwiększenie stężenia do ciężkiej toksyczności; podczas stosowania metotreksatu i diklofenaku w ciągu 24 godzin, wydalanie nerkowe jest zaburzone po sobie, a metotreksat ulega kumulacji;
  • chinoliny przeciwbakteryjne: u pacjentów z zarówno obecnością, jak i brakiem epilepsji lub drgawek w wywiadzie, prawdopodobny jest rozwój napadów; jednoczesne stosowanie z diklofenakiem wymaga szczególnej ostrożności;
  • Fenytoina: wymagane jest monitorowanie stężenia w osoczu ze względu na prawdopodobieństwo zwiększenia jego skuteczności;
  • Kolestypol i cholestyramina (Kolestiramine): mogą zmniejszać lub opóźniać wchłanianie diklofenaku; zaleca się stosowanie diklofenaku 4–6 godzin po lub co najmniej 1 godzinę przed kolestypolem / cholestyraminą;
  • glikozydy nasercowe: możliwe pogorszenie niewydolności serca, zmniejszenie szybkości przesączania kłębuszkowego i wzrost poziomu glikozydów w osoczu krwi;
  • Mifepriston: Nie zaleca się stosowania diklofenaku wcześniej niż 8–12 dni po zastosowaniu mifepristonu, ponieważ możliwe jest, że skuteczność mifepristonu może się zmniejszyć;
  • worykonazol, inne silne inhibitory CYP2C9: wymagają ostrożności podczas stosowania z diklofenakiem, ponieważ hamując jego metabolizm, mogą znacznie zwiększyć maksymalne stężenie w osoczu i ekspozycję substancji.

Czopki doodbytnicze są przeciwwskazane do stosowania z innymi NLPZ i kortykosteroidami ze względu na nasilenie działań niepożądanych.

Ogólnoustrojowe wchłanianie diklofenaku w wyniku stosowania żelu / maści do stosowania miejscowego jest bardzo niskie, więc interakcja tych postaci leku z innymi lekami jest mało prawdopodobna.

Konieczne jest poinformowanie lekarza o przyjmowaniu jakichkolwiek innych leków jednocześnie z diklofenakiem sodowym.

Analogi

Analogi diklofenaku sodu to: Almiral, Diklak, Diklo-F, Voltaren, Dikloberl, Dikloberl Retard, Diklofenak, Diklobr, Clodifen, Katafast, Naklofen, Naklofen Retard, Naklofen Duo, Ophrophro, anpe, Opprope, Ophro, Naflofen, Naklofen, Naklofen, Retard, Naklofen

Warunki przechowywania

Diklofenak sodowy należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, z zastrzeżeniem następujących warunków:

  • tabletki: niedostępne dla wilgoci i światła; t (temperatura) - 15–25 ° C;
  • kapsułki: w oryginalnym opakowaniu; t - do 25 ° C;
  • rozwiązanie: niedostępne dla światła; t - 15–25 ° С;
  • czopki: niedostępne dla wilgoci i światła; t - 8–15 ° С;
  • żel: t - do 18 ° С;
  • maść: t - do 25 ° C

Okres ważności: maść i czopki - 2 lata; tabletki, kapsułki, roztwór, żel - 3 lata.

Warunki sprzedaży aptek

Tabletki, kapsułki, roztwór są wydawane na receptę, żel i maść do użytku zewnętrznego są sprzedawane bez recepty.

Recenzje Diclofenac Sodium

Według opinii, diklofenak sodowy, jako substancja czynna zawarta w wielu preparatach stosowanych w leczeniu układu mięśniowo-szkieletowego w patologiach reumatycznych i zespołach bólowych, jest skutecznym środkiem przeciwbólowym, szybko tłumi procesy zapalne i zmniejsza obrzęki. Jednak ze względu na szeroki zakres możliwych działań niepożądanych, przeciwwskazania do stosowania i konieczność stosowania innych środków ostrożności, pacjenci w swoich przeglądach dotyczących diklofenaku sodu zalecają ścisłe przestrzeganie schematu dawkowania zaleconego przez lekarza i wszystkich zaleceń.

Cena soli sodowej diklofenaku w aptekach

Cena sodu diklofenaku w jakiejkolwiek formie uwalniania jest obecnie nieznana z powodu braku leków w sprzedaży. W obecności wielu podobnych leków domowej produkcji, zawierających substancję czynną - diklofenak sodowy. Ich stosowanie (wymiana) zawsze powinno być skoordynowane z lekarzem.