Czym jest torakalgia i jak ją leczyć?

Kod Torakalgiya ICD10 - choroba nerwów obwodowych z ciężkimi objawami. Jeśli termin wydaje się nieznany wielu, warto zagłębić się w ten temat i dowiedzieć się szczegółowo o torakalgiya - czym jest i czy istnieją sposoby zapobiegania patologii.

Nie każdy lekarz z doświadczeniem zawodowym może natychmiast wytłumaczyć ból w klatce piersiowej pacjenta, ale każdy pracownik medyczny powinien być w stanie dowiedzieć się, czy zagraża mu życie i zapewnić pomoc w nagłych wypadkach.

Przyczyny choroby

Istnieje wiele czynników powodujących ból w odcinku piersiowym kręgosłupa. Warto zwrócić uwagę na potencjalnie niebezpieczne:

  • Zawał mięśnia sercowego i objawy dusznicy bolesnej. Ból jest wywołany przez patologiczną zmianę w krążeniu krwi w wieńcowym przepływie krwi, którą uzupełnia IHD. Zachorowalność na stenokardię objawia się ze względu na zwiększone przepięcie fizyczne, a przy niestabilnym przepływie zdarza się to u pacjenta w stanie spoczynku. Ból w zawale mięśnia sercowego jest dość silny, ponieważ miejsce mięśnia sercowego wymiera.
  • Tętniak aorty - prowadzi do krwotoków wewnętrznych i przerwania dostaw pokarmu i tlenu do serca, mózgu, ważnych dla życia narządów.
  • Zapadnięcie się płuc - powietrze gromadzi się w jamie między ścianą klatki piersiowej a tkanką płuc. W przypadku spontanicznej odmy opłucnowej występuje nierównowaga ciśnienia, a płuca nie otwierają się. Zatem krew nie jest nasycona tlenem.

Ból w klatce piersiowej nie zagraża istnieniu:

  • Zapalenie osierdzia (ostre).
  • Wady mięśnia sercowego.
  • Zapalenie płuc.
  • Patologia przełyku.
  • Nowotwory o dowolnej etiologii. Przeważnie rakowy.
  • Zespół Tits jest procesem zapalnym w tkance chrzęstnej łączącym żebra z mostkiem. Ból ma inną naturę.
  • Półpasiec z powodu zakażenia wirusem tkanki nerwowej.

Problemy ze szkieletem mogą powodować ból w klatce piersiowej:

  • Złamanie żeber po uderzeniu w klatkę piersiową, z upadkiem, w wyniku wypadku.
  • Zniszczenie ciał kręgów. Może to być wpływ czynników zewnętrznych (upadek, bezpośredni cios w plecy) lub wynik zmian fizjologicznych związanych z wiekiem (osteoporoza).
  • W przypadku nadmiernych obciążeń, niewłaściwych technik, urazów, rozciągania mięśni, pojawia się ból.
  • Procesy patologiczne w krążkach międzykręgowych, w miejscach mocowania żeber, w stawach fasetowych ze stałymi lub ostro manifestowanymi skurczami. Uszkodzenie stawów jest często wynikiem obrażeń, nagłych ruchów. Skręceniom towarzyszą procesy zapalne z rozwojem skurczów włókien mięśniowych.
  • Dysfunkcje stawów obojczykowo-mostkowych. Zwykle ból jest wywoływany przez obrażenia spowodowane bezpośrednim uderzeniem lub silnym obciążeniem zerwaniem aparatu więzadłowego.
  • Torakalgia na tle osteochondrozy kręgosłupa piersiowego. Zniszczenie krążków międzykręgowych, prowadzące do ucisku nerwów i odpowiednio do nasilenia bólu.
  • Przepuklina międzykręgowa w kręgach piersiowych - zjawisko to nie jest częste, ale mimo to jest miejsce.
  • Choroba Scheuermanna-Mau występuje z wyraźnymi oznakami hipercyfozy i niepowodzeniem w biomechanice kręgosłupa.

Objawy kliniczne

Objawy choroby różnią się, co można wyjaśnić różnorodnością typów, stadiów, różnic wieku i stabilności odporności. Najczęściej można zaobserwować z torakalgią takie objawy:

  • Retencja lub napadowy ból.
  • Jednostronny ból w klatce piersiowej, w prawo lub w lewo.
  • Ostry ból podczas kaszlu, kichania, głębokiego oddechu.
  • Kiedy ból thorakalgii rozprzestrzenia się na ramię, lędźwiowo, występuje uczucie pieczenia.
  • Drętwienie w miejscu wiązek nerwów z powodu zwężenia.
  • W przypadku przeciążenia mięśni, pojawia się ból.
  • W przewlekłym przebiegu choroby objawy pojawiają się systematycznie, ale nie w postaci ostrego bólu.

Zespół charakteryzuje się średnią intensywnością. Ataki mogą trwać miesiące, przechodzić w remisję, manifestować się z większą siłą.

  • Po drodze postępująca choroba układowa.
  • Historia onkologii.
  • Utrata masy ciała
  • Uszkodzenie ruchu.
  • Dysfunkcje narządów miednicy.
  • Uzależnienie od narkotyków.
  • Hiv
  • Ból za klatką piersiową.
  • Niekontrolowane stosowanie sterydów.
  • Objawy niewydolności mięśnia sercowego i funkcji układu oddechowego.

Ból za klatką piersiową wymaga szczególnej uwagi, ponieważ ten objaw może powodować zainteresowanie specjalistów medycznych o różnych profilach.

Ważne jest, aby dokładnie określić przyczynę choroby w możliwie najkrótszym czasie, aby zapewnić pacjentowi szybką pomoc.

Odmiany zespołów w torakalgii

Ponieważ zakończenia nerwowe znajdują się w śródpiersiu włókien mięśniowych i więzadeł, z hipertonizmem są skompresowane i objawia się syndrom bólu. Problem nie jest selektywny i dotyczy każdej grupy wiekowej.

Patologia jest zwykle klasyfikowana i wyróżnia się tylko kilka rodzajów chorób. Na podstawie lokalizacji thorakalgia dzieje się:

  • Kręgowa torakalgija powoduje zespoły:
  • Zespół bólu korzeniowego.
  • Wpływ na unerwienie okolicy klatki piersiowej jest wewnętrzny.
  • Korzeniowy ze stanami wegetatywnymi.
  • Mięśniowo-szkieletowy.
  • W okresie ciąży.
  • Psychologiczna natura.
  • Przewlekły kurs.
  • Po lewej stronie.
  • Prawostronny

Przed przepisaniem przebiegu leczenia należy dokładnie zidentyfikować rodzaj patologii, ponieważ od tego zależy lista leków stosowanych w leczeniu. Każdy gatunek wymaga indywidualnego podejścia do leczenia.

Przebieg torbieli może towarzyszyć następujące odchylenia:

  • Patologia w dolnej części. Towarzyszą mu dolegliwości z bolesnymi atakami w górnym obszarze piersiowym, w obojczyku, z przewagą na szyi, ramionach, lewej stronie ciała.
  • Porażka górnego odcinka piersiowego. Ból jest przeważnie bolesny, dotyka środkowej części klatki piersiowej i zwykle postępuje równolegle z zespołem bólowym łopatki.
  • Choroba obejmuje część żebra łopatki. Ból odczuwany jest w postaci mrowienia, bólu, napadowego.
  • Ból przed mostkiem utrzymuje się przez długi czas. Jego lokalizacja jest odczuwalna między liniowymi liniami pachowymi i okologrudnymi.

W przypadku odczuwania bólu z przodu, wpływają na mięśnie klatki piersiowej, podobojczykową, mostkową, mostkową część mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego.

Wraz z lokalizacją bólu koncentruje się w tylnej powierzchni, wpływa na mięśnie, podnosi łopatkę, czworoboczny.

W przypadku bólu w środkowej powierzchni: mięsień najszerszego grzbietu, romboidalny, zębaty (tylny górny), przedni zębaty, czworoboczny.

Obszarem bólu jest tylna dolna powierzchnia, która wciąga się w dolny mięsień zębaty, żebro biodrowo-żebrowe.

Spondylogenna torakalgija, powodująca intensywny ból z powodu destrukcyjnych procesów w szkielecie, występuje jednocześnie z objawami osteochondrozy kręgów piersiowych. Przyczyną metamorfozy jest uraz lub osteochondroza długiego kursu.

Jak zdiagnozować problem?

Jeśli pacjent skarży się na ból mostka, lekarz powinien pilnie wyeliminować somatyczną genezę cechy związanej z zawałem serca i innymi niebezpiecznymi dolegliwościami, które wymagają specjalnej pomocy medycznej. W ostrej patologii pacjent jest hospitalizowany.

Następnie lekarz bada historię, dokonuje dokładnego badania i omacywania. Szczególną uwagę zwraca się na obecność punktów bólowych, wysypki.

W celu uzyskania bardziej wiarygodnej diagnozy stosuje się instrumentalną metodę badania problemu:

  • Promienie rentgenowskie są wykorzystywane do wykrywania miejsc naruszenia integralności kości nadbrzeżnych, ciał kręgosłupa i powierzchni stawowych.
  • Jeśli lekarz ma wątpliwości i uważa, że ​​wskazane jest przepisanie TK, należy zastosować bardziej szczegółowe badanie, aby wykluczyć choroby tkanki kostnej, zidentyfikować guzy o różnej etiologii.
  • Najbardziej pouczającą metodą jest MRI.
  • Jeśli to konieczne, celowo wyeliminuj raka, użyj metody scyntygrafii. Jest to informacyjna metoda różnicowania negatywnego czynnika, który wywołał złamanie uciskowe (osteoporoza).
  • Metoda densytometryczna analizuje gęstość kości i eliminuje rozwój osteoporozy.
  • ENMG - pomaga zidentyfikować ogniska kompresji zakończeń nerwowych (przepuklina).
  • Metody laboratoryjne wskazują na stan zapalny.

Leczenie choroby: przegląd metod

Dopiero po ustaleniu przyczyny patologii można przystąpić do terapii, ponieważ leczenie różni się w zależności od formy, zespołu, objawów choroby, wieku pacjenta i obecności chorób towarzyszących oraz leczenia współistniejących dolegliwości.

Jeśli stan pacjenta nie jest stabilny, występują oznaki ostrego, zagrażającego życiu stanu, pacjent jest pilnie hospitalizowany. W przypadku zaobserwowania objawów somatycznych terapeuci przeprowadzą odpowiednie badania.

W diagnostyce torakalgii kręgowej stosuje się różne metody eliminacji bólu, głównie te, które specjalista uważa za właściwe.

Leczenie lekami

Niesteroidowe PVA dobrze radzi sobie z bólem, aw połączeniu z lekami przeciwwirusowymi leczą półpasiec. Maść z NLPZ eliminuje hipertoniczność mięśni po zastosowaniu miejscowym.

Leki zwiotczające mięśnie są przepisywane w celu rozluźnienia mięśni i złagodzenia skurczów.

Jeśli zespół jest wyraźnie zaznaczony, szybkie działanie uzyskuje się dzięki blokadom ze środkami znieczulającymi i steroidami - pilne rozluźnienie mięśni i złagodzenie bólu.

Neurolog używa następującego kompleksu medycznego:

  • Leki przeciwzapalne.
  • Leki, które przywracają napięcie mięśniowe.
  • Neuroprotektory.

Masaże

Metody ręczne mają pozytywny wpływ na cel patologii i od dawna są skutecznie stosowane w terapii. W ten sposób poprawia się lokalny obieg krwi i limfy, mobilizuje się segmenty ruchowe, eliminuje się blokadę mięśni, leczy się podwichnięcie stawów fasetowych, rozluźnia zakończenia nerwowe, łagodzi ból i regeneruje się możliwości poruszania. Poprzez masaż usuwa się hipertonię, dostosowuje plastyczność więzadeł.

Fizjoterapia

Ból w klatce piersiowej można leczyć:

Korzystając z pomocy tych procedur, eliminują ból, poprawiają mikrokrążenie w krwiobiegu i przyspieszają procesy regeneracji.

Gimnastyka terapeutyczna

Lekarze, akademicy, naukowcy z różnych krajów, praktykujący specjaliści, opracowali kompleksy zajęć z fizykoterapii dla różnych typów patologii. Ćwiczenia o dowolnej intensywności dobrze leczą torakalgię kręgową. Ćwiczenia terapeutyczne przywracają funkcje motoryczne, łagodzą ból, zatrzymują proces degeneracji.

Różne typy syndromów wymagają indywidualnego podejścia do leczenia:

  • Łopatka i żebro są traktowane przez bezpośredni wpływ na stawy poprzeczno-żebrowe, regenerują ruchliwość żeber i mięśni, zapewniając bezbolesne podnoszenie łopatek.
  • Przednią klatkę piersiową leczy się ćwiczeniami postisometrycznymi dla mięśni klatki piersiowej, a także pozytywnie wpływa na pozbycie się problemu masażu.
  • Dolna część szyjki macicy - wszystkie działania koncentrują się na przywróceniu pełnego ruchu elementów i włókien mięśniowych.
  • Leczona jest patologia górnej części piersi, przywracając funkcję segmentów dysku piersiowego. Przeprowadzane są postisometryczne techniki relaksacyjne (do 4 sesji).

Torakalgia kręgowa nie zapewnia leczenia środkami ludowymi. Nietradycyjne metody okazały się zapobiegawcze, a za ich pomocą można wyeliminować niektóre kłopotliwe objawy, ale wyeliminowanie bólu nie oznacza pozbycia się problemu. Niektórzy lekarze zawierają kompleksowe preparaty ziołowe. To ważne! Zioła mogą nasilać działanie niektórych leków, a także hamować działanie substancji czynnej w lekach. Nie zaleca się samodzielnego przepisywania tradycyjnej medycyny.

Rokowanie po leczeniu

Wielodyscyplinarna patologia jest trudna do zdiagnozowania. Aby ustalić jasny werdykt, zaangażowani są lekarze różnych kierunków. Objawy mogą sygnalizować problemy z mięśnia sercowego, narządami, patologiami krwi i szkieletu. Obowiązkowe w diagnozie i przyciągnięcie neurologa.

Terminowa instalacja przyczyny bólu i diagnozy umożliwia przepisanie odpowiedniego leczenia, a jest to wysokie prawdopodobieństwo, że rokowanie będzie korzystne. Wynik terapii zależy głównie od organizacji, wydajności pacjenta, a także kompetencji lekarza.

Środki zapobiegawcze

Torakalgiya - nieprzyjemne zjawisko, które może zmienić zwykły styl życia, komplikuje jakość życia. Aby uniknąć tego zjawiska, należy dokonać drobnych zmian w codziennych nawykach:

  • Unikaj podnoszenia ciężarów bez specjalnego treningu fizycznego, w przypadku sportu, bez wcześniejszego rozgrzewania mięśni.
  • Najlepszym rozwiązaniem byłoby użycie mebli ortopedycznych do nocnego wypoczynku z wygodnym, średnio twardym materacem.
  • Aby utrzymać napięcie mięśniowe, zaleca się umiarkowane ćwiczenia. Pływanie, joga, ćwiczenia oddechowe i chodzenie są odpowiednie do stawów, włókien mięśniowych i tkanki kostnej.
  • Utrzymuj funkcje barierowe na odpowiednim poziomie. Zastosowanie witamin, kompleksów mineralnych, zrównoważonej, zdrowej żywności i kontroli równowagi wodnej.
  • Unikaj przeciągów, przeziębienia i utrzymuj mikroklimat w pomieszczeniach.

Torakalgiya może być spowodowana przez różne czynniki wpływu, a powód jest ważny, aby się o tym przekonać, ponieważ od tego zależy metoda wpływu na problem. Przypisując terapię, weź pod uwagę rodzaj syndromu, wszystkie niuanse patologii. Tylko zintegrowane podejście do leczenia zapewni maksymalny pozytywny wynik. Wszelkie recepty lekarskie powinny być wydawane bez odstępstw. Indywidualne dostosowania w postaci metod medycyny alternatywnej są koordynowane z lekarzem. Niezależna recepta produktów medycznych jest niedopuszczalna.

Torakalgia kręgowa i kręgowa - ból w klatce piersiowej

Thorakalgia (kod ICD 10 - M54.6.) - choroba nerwów obwodowych, której towarzyszy silny ból.

Naruszenie torakalgii, jak ból mostka, jest czasami związane z manifestacją innych zaburzeń: zawału serca, dusznicy bolesnej itp.

Najczęściej choroba wskazuje na problemy z kręgosłupem.

Przyczyny choroby

Przyczyny bólu:

  • osteochondroza;
  • skolioza i kifoskolioza;
  • uszkodzenie kręgosłupa piersiowego, niektóre zaburzenia układu nerwowego;
  • przepuklina lub wypukłość krążków kręgowych mostka kręgosłupa;
  • przeciążenie kręgosłupa;
  • skurcz mięśni;
  • stres, zmniejszona odporność, opryszczka itp.

Pod wpływem takich procesów i zaburzeń nerw jest ściskany przez pobliskie tkanki.

Dotknięty nerw nie spełnia swoich standardowych funkcji, dlatego ból w dotkniętej chorobą części jest możliwy.

Bóle w klatce piersiowej w młodym wieku są często związane z naruszeniem Scheuermann - maj, co powoduje zwiększoną kifozę i deformację kręgów. Przyczyną bólu w dolnej części mostka osób starszych może być osteoporoza z obecnością ściskającego złamania kręgów.

Półpasiec w mostku może wystąpić z powodu półpaśca, uszkodzenia nerwów w cukrzycy, zapalenia naczyń.

Ryzyko pojawienia się torakalgii zwiększa niską aktywność fizyczną, złe nawyki, podnoszenie ciężarów, przedłużającą się monotonną pracę itp.

Rodzaje i opcje kliniczne torakalgii

  • torakalgia kręgowa i kręgowa;
  • podczas ciąży;
  • psychogenny;
  • przewlekły;
  • układ mięśniowo-szkieletowy;
  • bóle są zlokalizowane po lewej i prawej stronie.

Torakalgia kręgowa

Dlaczego ból w klatce piersiowej lub torakalgia kręgowa

Torakalgia to ból w klatce piersiowej, który występuje, gdy nerwy międzyżebrowe są ściśnięte lub podrażnione, lub gdy są zakażone wirusami i innymi rodzajami.

  1. Dolna część szyjki macicy - ból w górnej części mostka, w okolicy obojczykowej z rozprzestrzenianiem się na szyję, lewe ramię, ramiona.
  2. Dział Verkhnegrudnogo - przedłużony ból ból z centrum za mostkiem. Można łączyć z bólem między łopatkami.
  3. Torakalgia żebra łopatkowego - różne bóle: bóle lub szwy, krótkotrwałe lub długotrwałe. Często ból koncentruje się między łopatkami, po lewej stronie, z boku. Ból można odczuć podczas wdechu i wydechu.
  4. Ból w okolicy przedniej ściany klatki piersiowej - ból jest długi, ból w obszarze między przednimi pachami i liniami blisko mostka, zwiększa się wraz z ruchem.

Charakter zespołu bólowego

W przypadku osteochondrozy w ten sposób występuje ból. W początkowej fazie dochodzi do naruszeń struktury dysku kręgowego, tkanka jądra traci wilgoć, a dysk traci elastyczność.

W następnym etapie obserwuje się występ dysku.

Część dysku wystająca do jamy kanału naciska na tylne podłużne więzadło kręgowe unerwione przez nerwy rdzeniowe. Podrażnienie nerwów tego więzadła powoduje ból pleców, nazywany torakalgią.

W przyszłości integralność kapsułki dyskowej zostaje zakłócona, a zniszczone jądro wchodzi do kanału kręgowego - pojawia się przepuklina międzykręgowa.

Zasadniczo przepuklina występuje w bocznych podziałach dysku, gdzie przechodzą korzenie nerwów. Na tym etapie dodaje się podrażnienie tych nerwów, co również powoduje ból.

Przykurcz prostownika kolana może być wywołany kontuzją kolana. Jak zminimalizować ryzyko jego wystąpienia, dowiedz się w naszym artykule.

Zespół bólowy wertebrogeniczny obustronny lumboischialgia powoduje problemy w okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Co powinieneś wiedzieć w tym przypadku.

Objawy i zespoły charakterystyczne dla patologii

Główne przejawy to:

  1. Stały, przenikliwy, napadowy ból, skoncentrowany w prawej lub lewej połowie mostka. Rozprzestrzenia się między żebrami, wzrasta wraz z wdychaniem, kaszlem i ruchami ciała.
  2. Ból towarzyszy drętwienie, pieczenie wzdłuż nerwu lub jego gałęzi. Właśnie dlatego naruszenie czasami objawia się bólem w plecach, pod łopatką, w dolnej części pleców.
  3. Ból mostka spowodowany nadmiernym napięciem mięśni. Często jest to prostownik pleców, mięśni ramion i łopatek. Ból mięśniowy jest szczególny do zwiększenia wraz z efektem rozciągania dotkniętego mięśnia.
  4. Przejaw formy przewlekłej wyraża się w słabym, ale stałym działaniu objawów i rozwoju choroby. Przewlekły stan jest tolerowany przez pacjenta. Ból może pojawić się na 3 miesiące, a następnie ustąpić na czas nieokreślony. Po pewnym czasie wracają, ale z większą siłą i konsekwencjami. Aby uchronić się przed przewlekłą chorobą, musisz szukać pomocy i natychmiast rozpocząć leczenie.
  1. Zespół korzeniowy lub bólowy.
  2. Zespół trzewny. Uszkodzenia kręgosłupa piersiowego są zawsze połączone z naruszeniem unerwienia klatki piersiowej, co może powodować problemy w pracy tych narządów.
  3. Zespół korzeniowy ze stanami wegetatywnymi. Często jest to niestabilność ciśnienia, niepokój, uczucie braku powietrza, uczucie guzka w gardle podczas połykania.

Czasami bóle tego rodzaju są mylone z problemami z sercem. Ból chorób serca ma charakter trwały, a atak jest łagodzony przez przyjmowanie nitrogliceryny.

Jeśli podczas przyjmowania leku ból nie ustąpi, to jest to objaw osteochondrozy.

Neuralgia międzyżebrowa, w przeciwieństwie do torakalgii, charakteryzuje się powierzchownym bólem wzdłuż szczelin między żebrami.

Metody diagnostyczne

W przypadku bólu mostka konieczne jest wykluczenie innego źródła bólu związanego z koniecznością zapewnienia opieki medycznej. Jeśli istnieje podejrzenie ostrej choroby, pacjent musi zostać pilnie umieszczony w szpitalu.

Zastosowane metody badawcze do diagnozy:

  • RTG
  • MRI;
  • scyntygrafia;
  • densytometria;
  • ENMG;
  • testy laboratoryjne.

Procedury lecznicze

Jeśli objawy wskazują, że pacjent ma ból torakologiczny, najlepiej rozpocząć leczenie natychmiast.

Twoje leczenie jest stosowane w różnych wariantach zespołu:

  1. Gdy uszkodzenie łopatki i żebra wpływa na stawy poprzeczne żebrowe, przywróć ruchliwość żeber i mięśni, które podnoszą łopatkę.
  2. W zespole klatki piersiowej przedniej wykonywane są ćwiczenia po izometryczne mięśni piersiowych i masażu.
  3. Kiedy naruszenia dolnego odcinka szyjki przywracają pracę jego elementów motorycznych i mięśni.
  4. W przypadku naruszenia górnej części piersi zwraca się uwagę na przywrócenie pracy segmentów dysku piersiowego za pomocą postisometrycznych technik relaksacyjnych. Z reguły efekt terapeutyczny uzyskuje się po 2-4 sesjach.

Leczenie leków odrzucających jest nieskuteczne bez fizjoterapii, masażu i fizjoterapii.

Neurolog przepisuje te leki:

  • przeciwzapalne: diklofenak, Celebrex;
  • za naruszenie napięcia mięśniowego - Sirdalud, mydocalm;
  • neuroprotektory: witaminy z grupy B.
  • krioterapia;
  • hivamat;
  • leczenie laserowe;
  • elektroforeza.

Wszystkie te działania poprawiają mikrokrążenie tkanek, ich regenerację, zmniejszają stan zapalny.

Masaż wykonuje się dopiero po fizjoterapii. Podczas masażu lekarz działa na mięśnie łopatki i strefę przykręgową części klatki piersiowej.

Jeśli wystąpi ostry ból, masaż należy zatrzymać na chwilę.

Umiarkowane ćwiczenia - główny sposób leczenia bólu w klatce piersiowej. Terapia wysiłkowa umożliwia przywrócenie biomechaniki ruchów, co pozwala zatrzymać rozwój procesów patologicznych.

Tradycyjna medycyna

Tradycyjne metody leczenia:

  • rozgrzewające tynki musztardowe, termofor, sól, piasek;
  • nacieranie nalewek na alkohol;
  • herbatki ziołowe z rumiankiem, melisą.

Środki ludowe czasowo neutralizują ból, ale nie leczą całkowicie choroby.

Delikatna terapia manualna jest przeprowadzana w celu mobilizacji segmentów motorycznych, łagodzenia bloków mięśniowych, eliminacji podwichnięcia stawów fasetowych, co pozwala zmniejszyć ból, przywrócić zakres ruchu w kręgosłupie.

Akupunktura pozwala przywrócić przewodność włókien nerwowych i łagodzi ból.

Środki zapobiegawcze

W profilaktyce należy starannie traktować kręgosłup, ostrożnie obchodzić się z ciężarami, obserwować reżim temperaturowy, opierać się na wygodnych meblach, materacu, dobrym odżywianiu.

Bardzo ważne jest uprawianie sportów, które utrzymają mięśnie w kształcie, „rozwiną” kręgosłup, aw przypadku urazów lub innych zaburzeń kręgosłupa skonsultują się z lekarzem.

Należy pamiętać, że infekcje i inne choroby mogą również powodować ból.

Połączone leczenie pozwala osiągnąć pozytywny wynik w dość krótkim czasie, aby spowolnić rozwój naruszenia przez długi czas.

Torakalgia jest złożonym problemem w diagnostyce i leczeniu wymaga wysiłku dużej liczby kompetentnych specjalistów.

Zespół torakalgii

Zespół torakalgii - informacje ogólne

Zespół torakalgii to zespół bólowy, który występuje w wyniku podrażnienia lub ucisku nerwu międzyżebrowego.

Kod torakalgiya kręgowego na ICD-10: M54.6 Ból pleców w okolicy klatki piersiowej

Jednym z najczęstszych wariantów tego bólu jest kręgowa (kręgowo) torakalgia, w której ból jest spowodowany problemami i chorobami pleców. Należy zauważyć, że problem ten jest dość skomplikowany w tym sensie, że ból w klatce piersiowej może być spowodowany nie tylko problemami pleców, ale także chorobami innych narządów wewnętrznych (na przykład serce), ale ze względu na podobieństwo objawów, nie zawsze jest prawidłowo diagnozowany.

Torakalgia - przyczyny

Zespół torakalgii, którego przyczyny są poważnymi zaburzeniami kręgosłupa, jest często wynikiem:

  • Skurcz mięśni (zespół mięśniowo-powięziowy);
  • Osteochondroza;
  • Skolioza;
  • Przepuklina lub wypukłość krążka w kręgosłupie piersiowym;
  • Urazy i szereg innych zaburzeń układu nerwowego są zakaźne i niezakaźne;
  • Zmniejszona odporność, stres emocjonalny, alergie i inne.

W wyniku różnych procesów i chorób opisanych powyżej następuje skurcz nerwu międzyżebrowego z otaczającymi tkankami (mięśniami, więzadłami itp.), Co może skutkować:

  • Zapalenie nerwów;
  • Trauma (przerwa nerwowa);
  • Zaciskanie (kompresja nerwów).

Dlaczego pojawia się ból?

Choroba, chociaż nie bezpośrednio, jest związana z kręgosłupem piersiowym, ale może prowadzić do bólu w klatce piersiowej. Charakterystyczną cechą w tym przypadku jest fakt, że wiele zakończeń nerwowych koncentruje się na szyi, więc ból może „poddać się” ramieniu lub klatce piersiowej, a także prowadzić do problemów narządów wewnętrznych;

  • Osteochondroza szyjki macicy;
  • Osteochondroza piersiowa. Ta choroba jest mniej powszechna i objawia się jako tępy ból o charakterze okresowym - tak zwana „strzelanina”;
  • Przepuklina międzykręgowa chorób klatki piersiowej lub szyjki macicy jako powikłanie osteochondrozy kręgosłupa. Głównym niebezpieczeństwem przepukliny rdzeniowej jest nie tyle ciężki i długotrwały ból, ale także ewentualne zakłócenie normalnego przepływu impulsu nerwowego rdzenia kręgowego, powodujące możliwe problemy z narządami wewnętrznymi, takimi jak wysokie ciśnienie krwi.
  • Złamanie kręgów, które występuje podczas upadku z dużej wysokości, uderza, a także u osób starszych na tle osteochondrozy.
  • Kręg guza, błony i rdzeń kręgowy.
  • Choroba Mau Scheuermanna. Jest to naruszenie formowania się kręgów, które występuje w okresie dojrzewania, a u dzieci w wyniku krzywizny kręgosłupa występuje stały ból w kręgosłupie szyjnym i piersiowym.
  • Osteoporoza W wyniku tej choroby struktura kości jest zaburzona, podczas gdy kości tracą gęstość i stają się kruche. Osteoporoza rzadko jest przyczyną bólu, głównie z powodu złamań kompresyjnych kręgów, które są zasadniczo powikłaniem tej choroby.

Objawy i leczenie zespołu Thorakalgii

Objawy Thorakalgia

Objawy Torakalgiya, które mogą objawiać się na różne sposoby, często połączone z:

  • napadowe lub uporczywe silne bóle w klatce piersiowej, które powodują żebra. Sam ból może być zlokalizowany z jednej strony lub może być okrągły;
  • z nagłymi ruchami, kichaniem, kaszlem, głębokim oddechem, ból gwałtownie wzrasta;
  • lokalizacja bólu jest łatwo określana przez badanie dotykowe i zwykle odbywa się wzdłuż nerwu;
  • jest ból podczas naciskania na punkty na plecach, które znajdują się wzdłuż kręgosłupa piersiowego i w przestrzeniach międzyżebrowych;
  • dochodzi do naruszenia wrażliwości skóry (drętwienie) w obszarze unerwienia korzeni nerwowych rdzenia kręgowego;
    ból często przypomina serce lub nerkę (gdy ból pojawia się pod łopatką, w sercu lub w dolnej części pleców).

Leczenie zespołu torakalgii

Ulgę w bólu można wykonać tylko na zalecenie neurologa. Najskuteczniejszymi metodami leczenia torakalgii są dziś fizjoterapia:

  1. trakcja kręgosłupa;
  2. specjalny masaż;
  3. akupunktura i kilka innych metod.

Należy zauważyć, że zabieg ma pewne niuanse. W szczególności stosowanie środków przeciwbólowych nie zawsze jest możliwe tylko na receptę. Leczenie ma na celu wyeliminowanie przyczyny bólu, dlatego konieczne jest przeprowadzenie dokładnego badania i dokładnej diagnozy.

Objawy Torakalgiya leczenie środków ludowych

W leczeniu ostrego i przewlekłego zespołu torakalgii aktywnie stosuje się różne terapie fizyczne, a zwłaszcza specjalny masaż, w niektórych przypadkach pomaga trakcja kręgosłupa, ale ostatnio coraz częściej stosuje się takie metody jak akupunktura, co pozwala złagodzić objawy choroby.

Kod Torakalgiya na mkb 10

  • Międzynarodowa klasyfikacja chorób
  • Klasyfikacja Dorsopathies i definicja osteochondrozy
  • Przyczyny i objawy choroby
  • Dodatkowe kodowanie typów osteochondrozy według ICD-10

Międzynarodowa klasyfikacja chorób

ICD jest powszechnie akceptowanym systemem kodowania diagnostycznego stosowanym przez specjalistów w zdecydowanej większości instytucji medycznych. Ostatnia edycja - dziesiąta - tej systematyki została przeprowadzona w 2007 r. I jest w tej chwili odpowiednia. W ten sposób cała diagnostyka jest teraz kodowana przez ICD-10.

Urządzenie klasyfikacyjne - 21 klas chorób, z których każda ma oddzielny prefiks literowy. W obrębie każdego prefiksu przydzielane są duże podklasy chorób, które są objęte pewnym zakresem wartości liczbowych. Wreszcie, konkretna wartość liczbowa odpowiada konkretnej dysfunkcji lub chorobie, a jej lokalizację lub przynależność do pewnego wieku pacjenta wskazuje dodatkowy wskaźnik liczbowy.

Do leczenia stawów nasi czytelnicy z powodzeniem używają SustaLife. Widząc popularność tego narzędzia, postanowiliśmy zwrócić na nie uwagę.
Czytaj więcej tutaj...

Osteochondroza - która w rzeczywistości jest chorobą wszelkich elementów kości i chrząstki, ale w praktyce dotyczy tylko kręgosłupa - jest podklasą dorsopatii 13 głowy ICD-10, poświęconą chorobom układu mięśniowo-szkieletowego. Jednak przed podaniem dokładnego klasyfikatora liczbowego należy zrozumieć podział problemów z kręgosłupem, ponieważ na pierwszy rzut oka są to identyczne dysfunkcje.

Klasyfikacja Dorsopathies i definicja osteochondrozy

Dorsopatie są powszechną podklasą problemów pleców, w których pacjent odczuwa ból, dyskomfort i ograniczenia funkcjonalne w różnych częściach kręgosłupa. Ta podklasa ma przedrostek 13 rozdziału „M” i zakres wartości liczbowych od 40 do 54.

Dorsopathies dzieli się na:

  • Deformowanie - M40-M43 - naruszenia pozycji kręgów, kręgosłupa, krążków międzykręgowych.
  • Spondylopatia - M45-M49 - zmiany zapalne lub zwyrodnieniowe kręgosłupa.
  • Discogenic - M50-M54 - problemy z dyskami międzykręgowymi.

Sama osteochondroza należy do podtypu deformujących się dorsopatii, wraz z kifozą, lordozą, skoliozą i innymi przewlekłymi zmianami położenia kręgosłupa. W klasyfikacji jest zakodowany M42.

Jeśli dorsopatia jest zbiorowym pojęciem problemów kręgosłupa, osteochondroza jest specyficzną chorobą układu kostnego i chrząstki (utrata ruchliwości, degradacja i deformacja krążków międzykręgowych z przemieszczeniem trzonów kręgów, uszczypnięcie korzeni nerwowych i kanał rdzenia kręgowego). M42 obejmuje również chorobę Calveta (martwica trzonu kręgowego) i chorobę Scheuermanna - kifozę kręgosłupa piersiowego z wygiętym łukiem na zewnątrz, którego skrajnym stadium rozwoju jest stały ból i garb.

Przyczyny i objawy choroby

Kręgosłup jest najtwardszym łańcuchem stawów. Kręgi są połączone dyskami międzykręgowymi, z których każdy jest elastyczną sferą włóknistą z płynnym rdzeniem. To właśnie ta struktura dysku pozwala nam wyginać się we wszystkich kierunkach.

Osteochondroza to zjawisko zwyrodnienia tkanki chrzęstnej, w wyniku którego włókno krążków traci swoje właściwości. Stawy między kręgami stają się mniej ruchliwe, kręgosłup zaczyna odczuwać dodatkowe napięcie podczas ruchu, zmniejsza się funkcja motoryczna ciała.

  1. Zmiany hormonalne w organizmie i niewłaściwe odżywienie tkanki chrzęstnej
  2. Brak niezbędnych elementów w diecie.
  3. Stałe obciążenie statyczne szyi i dolnej części pleców przy siedzącym trybie życia.
  4. Nieprawidłowy rozwój dysku, osłabione włókno, przepuklina Schmorla.
  5. Nadmierne obciążenia i urazy krążków kręgowych.

W ostatnich dziesięcioleciach objawy choroby dotykają nie tylko osoby dorosłe (30+), ale coraz częściej rozprzestrzeniają się wśród młodych ludzi. Wynika to ze złego odżywiania i częstych przypadków przyspieszenia wzrostu podczas dorastania. Objawy osteochondrozy - dyskomfort i ból pleców, zmniejszona czynność ruchowa, skurcz mięśni pleców i - z rozległym rozwojem - nogi.

Powikłania osteochondrozy to pokrewne zjawiska dorsopatyczne - wysunięcie krążków kręgowych, skrzywienie kręgosłupa, tworzenie osteofitów na trzonach kręgów, szczypanie zakończeń nerwowych.

Dodatkowe kodowanie typów osteochondrozy według ICD-10

Głównym kodem osteochondrozy według Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób w 10. edycji jest M42. W tej podklasie deformujących się grzbietów wydzielają się:

  • M42.0 - młodzieńcza osteochondroza, choroba Scheiemanna i Calvet.
  • M1 - osteochondroza kręgowa u dorosłych pacjentów.

Ponadto dodatkowy wskaźnik w ICD wskazuje na lokalizację osteochondrozy: od 1 do 9, 2 - szyjki macicy, 4 - piersiowej, 6 - lędźwiowej, 8 - sacrum. Liczba 0 oznacza wielokrotną lokalizację w kilku działach.

Leczenie osteochondrozy przeprowadza się metodami zachowawczymi - masażami, fizjoterapią i tą samą fizykoterapią, pływaniem i odpowiednią dietą w celu przywrócenia elastyczności kręgów.

Niestety, począwszy od ostatniego etapu, całkowite wyleczenie stawów nie jest już możliwe. W zależności od nasilenia powikłań (przepuklina, szczypanie, rwa kulszowa), czasami tylko interwencja chirurgiczna może złagodzić ból, dlatego lepiej jest wcześniej monitorować stan zdrowia pleców i samemu zapobiegać dystrofii kręgosłupa.

Skolioza kręgosłupa piersiowego: przyczyny, leczenie

Skolioza kręgosłupa piersiowego jest jedną z najczęstszych chorób kręgosłupa, a wielu ludzi nawet nie postrzega swoich wczesnych stadiów jako jakiejkolwiek patologii, ale błędnie uważa ją za wariant normy. Nawet w przypadkach, gdy skrzywienie boczne ma niewielki stopień i nie ma wyraźnych wizualnych objawów skoliozy, można je rozpoznać po zmęczeniu i bólu pleców podczas siedzenia i stania.

Przyczyny i objawy choroby

Najczęściej skolioza piersiowa jest diagnozowana u dzieci i młodzieży, ale w 85% przypadków ma charakter idiopatyczny - nawet przy starannym badaniu pacjenta niemożliwe jest ustalenie przyczyny jej wystąpienia. Oficjalne statystyki twierdzą jednak, że dziewczęta cierpią na skrzywienie kręgosłupa 5 razy częściej niż chłopcy.

Skolioza klatki piersiowej może wystąpić:

  • po urazie mięśni szkieletowych lub klatki piersiowej;
  • o różnych długościach nóg;
  • z predyspozycjami genetycznymi;
  • z naruszeniem metabolizmu minerałów, w tym na tle krzywicy, osteoporozy.

W przypadku, gdy pacjent ma skoliozę, objawy choroby są związane ze zmianą postawy, o różnym nasileniu. Wizualnie skoliozę piersiową można rozpoznać po wystającym brzuchu i podniesionych barkach i łopatkach o różnej wysokości. W ciężkich przypadkach garb żebra po stronie zmiany objawia się z czasem, a przyczyna powstawania staje się kompensacyjną deformacją klatki piersiowej.

Klasyfikacja skoliozy

Skolioza kręgosłupa piersiowego jest obecnie klasyfikowana:

  • ze względu na wystąpienie (nabyte lub wrodzone);
  • dotkliwość;
  • na szybkość postępu choroby;
  • po stronie miejsca: prawostronna skolioza klatki piersiowej, która jest bardziej łagodna i lewostronna, często powikłana rozwojem zmian patologicznych w układzie oddechowym i sercowo-naczyniowym;
  • w zależności od wieku pacjenta.

Odrębną chorobą związaną ze skoliozą okolicy klatki piersiowej jest kifoskolioza. W tej patologii kręgosłup w okolicy piersiowej jest zakrzywiony od prawej do lewej i towarzyszy mu wyraźne pochylenie.

Jeśli wrodzona kifoskolioza, narządy wewnętrzne mogą być również zmienione i nabyte przed przepisaniem leczenia, wymagane jest kompleksowe badanie w celu określenia prawdziwego zasięgu uszkodzeń narządów wewnętrznych - zdjęcia rentgenowskie są przepisywane w kilku rzutach i pozycjach ciała pacjenta, a czasami w tomografii.

Skolioza kręgosłupa - leczenie

Oczywiście, sukces leczenia zależeć będzie całkowicie od tego, na jakim etapie terapii choroby rozpoczęto. Z każdym stopniem nasilenia patologicznej krzywizny kręgosłupa zaleca się specjalne kompleksy ćwiczeń fizycznych dla pacjenta ze skoliozą, a proces terapii składa się z następujących kroków:

  • wpływ na krzywiznę;
  • korekcja kąta nachylenia;
  • konsolidacja wyników.

Jest to ostatni etap, który uważa się za najtrudniejszy, ponieważ pacjenci zapominają o leczeniu, biorąc pod uwagę, że ze skoliozą kręgosłupa piersiowego ćwiczenia całkowicie utrwaliły kręgosłup, natomiast bez odpowiedniego wzmocnienia wyników wszystkie objawy choroby wkrótce powracają. Oszczędność wyniku jest niemożliwa bez wzmocnienia mięśni pleców, dla których musisz ćwiczyć specjalnie opracowany zestaw ćwiczeń dziennie. Ponadto bardzo pomocne będą wizyty w basenie i sesje masażu.

Często pacjenci twierdzą, który lekarz lepiej leczy skoliozę i dlaczego w niektórych przypadkach leczenie wykonuje chirurg urazowy ortopedyczny, inni pacjenci zwracają się do rehabilitanta lub terapeuty manualnego.

W większości przypadków skolioza piersiowa jest podatna na szybki postęp, choć wiele zależy od terminowości działania. Ten rodzaj skoliozy jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ deformacja kręgosłupa i klatki piersiowej może prowadzić do problemów z oddychaniem i układem sercowo-naczyniowym.

Dzięki terminowemu leczeniu specjalisty można wyleczyć skoliozę pierwszego stopnia ciężkości (krzywizna do 10 stopni) bez chirurgii, za pomocą gimnastyki terapeutycznej. Jeśli stan pacjenta pogarsza się, a następnie noszenie gorsetu, elektroakupunktury, sprzętu do ćwiczeń kręgowych.

Kod Torakalgiya na mkb 10

  • Międzynarodowa klasyfikacja chorób
  • Klasyfikacja Dorsopathies i definicja osteochondrozy
  • Przyczyny i objawy choroby
  • Dodatkowe kodowanie typów osteochondrozy według ICD-10

Międzynarodowa klasyfikacja chorób

ICD jest powszechnie akceptowanym systemem kodowania diagnostycznego stosowanym przez specjalistów w zdecydowanej większości instytucji medycznych. Ostatnia edycja - dziesiąta - tej systematyki została przeprowadzona w 2007 r. I jest w tej chwili odpowiednia. W ten sposób cała diagnostyka jest teraz kodowana przez ICD-10.

Urządzenie klasyfikacyjne - 21 klas chorób, z których każda ma oddzielny prefiks literowy. W obrębie każdego prefiksu przydzielane są duże podklasy chorób, które są objęte pewnym zakresem wartości liczbowych. Wreszcie, konkretna wartość liczbowa odpowiada konkretnej dysfunkcji lub chorobie, a jej lokalizację lub przynależność do pewnego wieku pacjenta wskazuje dodatkowy wskaźnik liczbowy.

Do leczenia stawów nasi czytelnicy z powodzeniem używają SustaLife. Widząc popularność tego narzędzia, postanowiliśmy zwrócić na nie uwagę.
Czytaj więcej tutaj...

Osteochondroza - która w rzeczywistości jest chorobą wszelkich elementów kości i chrząstki, ale w praktyce dotyczy tylko kręgosłupa - jest podklasą dorsopatii 13 głowy ICD-10, poświęconą chorobom układu mięśniowo-szkieletowego. Jednak przed podaniem dokładnego klasyfikatora liczbowego należy zrozumieć podział problemów z kręgosłupem, ponieważ na pierwszy rzut oka są to identyczne dysfunkcje.

Klasyfikacja Dorsopathies i definicja osteochondrozy

Dorsopatie są powszechną podklasą problemów pleców, w których pacjent odczuwa ból, dyskomfort i ograniczenia funkcjonalne w różnych częściach kręgosłupa. Ta podklasa ma przedrostek 13 rozdziału „M” i zakres wartości liczbowych od 40 do 54.

Dorsopathies dzieli się na:

  • Deformowanie - M40-M43 - naruszenia pozycji kręgów, kręgosłupa, krążków międzykręgowych.
  • Spondylopatia - M45-M49 - zmiany zapalne lub zwyrodnieniowe kręgosłupa.
  • Discogenic - M50-M54 - problemy z dyskami międzykręgowymi.

Sama osteochondroza należy do podtypu deformujących się dorsopatii, wraz z kifozą, lordozą, skoliozą i innymi przewlekłymi zmianami położenia kręgosłupa. W klasyfikacji jest zakodowany M42.

Jeśli dorsopatia jest zbiorowym pojęciem problemów kręgosłupa, osteochondroza jest specyficzną chorobą układu kostnego i chrząstki (utrata ruchliwości, degradacja i deformacja krążków międzykręgowych z przemieszczeniem trzonów kręgów, uszczypnięcie korzeni nerwowych i kanał rdzenia kręgowego). M42 obejmuje również chorobę Calveta (martwica trzonu kręgowego) i chorobę Scheuermanna - kifozę kręgosłupa piersiowego z wygiętym łukiem na zewnątrz, którego skrajnym stadium rozwoju jest stały ból i garb.

Przyczyny i objawy choroby

Kręgosłup jest najtwardszym łańcuchem stawów. Kręgi są połączone dyskami międzykręgowymi, z których każdy jest elastyczną sferą włóknistą z płynnym rdzeniem. To właśnie ta struktura dysku pozwala nam wyginać się we wszystkich kierunkach.

Osteochondroza to zjawisko zwyrodnienia tkanki chrzęstnej, w wyniku którego włókno krążków traci swoje właściwości. Stawy między kręgami stają się mniej ruchliwe, kręgosłup zaczyna odczuwać dodatkowe napięcie podczas ruchu, zmniejsza się funkcja motoryczna ciała.

  1. Zmiany hormonalne w organizmie i niewłaściwe odżywienie tkanki chrzęstnej
  2. Brak niezbędnych elementów w diecie.
  3. Stałe obciążenie statyczne szyi i dolnej części pleców przy siedzącym trybie życia.
  4. Nieprawidłowy rozwój dysku, osłabione włókno, przepuklina Schmorla.
  5. Nadmierne obciążenia i urazy krążków kręgowych.

W ostatnich dziesięcioleciach objawy choroby dotykają nie tylko osoby dorosłe (30+), ale coraz częściej rozprzestrzeniają się wśród młodych ludzi. Wynika to ze złego odżywiania i częstych przypadków przyspieszenia wzrostu podczas dorastania. Objawy osteochondrozy - dyskomfort i ból pleców, zmniejszona czynność ruchowa, skurcz mięśni pleców i - z rozległym rozwojem - nogi.

Powikłania osteochondrozy to pokrewne zjawiska dorsopatyczne - wysunięcie krążków kręgowych, skrzywienie kręgosłupa, tworzenie osteofitów na trzonach kręgów, szczypanie zakończeń nerwowych.

Dodatkowe kodowanie typów osteochondrozy według ICD-10

Głównym kodem osteochondrozy według Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób w 10. edycji jest M42. W tej podklasie deformujących się grzbietów wydzielają się:

  • M42.0 - młodzieńcza osteochondroza, choroba Scheiemanna i Calvet.
  • M1 - osteochondroza kręgowa u dorosłych pacjentów.

Ponadto dodatkowy wskaźnik w ICD wskazuje na lokalizację osteochondrozy: od 1 do 9, 2 - szyjki macicy, 4 - piersiowej, 6 - lędźwiowej, 8 - sacrum. Liczba 0 oznacza wielokrotną lokalizację w kilku działach.

Leczenie osteochondrozy przeprowadza się metodami zachowawczymi - masażami, fizjoterapią i tą samą fizykoterapią, pływaniem i odpowiednią dietą w celu przywrócenia elastyczności kręgów.

Niestety, począwszy od ostatniego etapu, całkowite wyleczenie stawów nie jest już możliwe. W zależności od nasilenia powikłań (przepuklina, szczypanie, rwa kulszowa), czasami tylko interwencja chirurgiczna może złagodzić ból, dlatego lepiej jest wcześniej monitorować stan zdrowia pleców i samemu zapobiegać dystrofii kręgosłupa.

Skolioza kręgosłupa piersiowego: przyczyny, leczenie

Skolioza kręgosłupa piersiowego jest jedną z najczęstszych chorób kręgosłupa, a wielu ludzi nawet nie postrzega swoich wczesnych stadiów jako jakiejkolwiek patologii, ale błędnie uważa ją za wariant normy. Nawet w przypadkach, gdy skrzywienie boczne ma niewielki stopień i nie ma wyraźnych wizualnych objawów skoliozy, można je rozpoznać po zmęczeniu i bólu pleców podczas siedzenia i stania.

Przyczyny i objawy choroby

Najczęściej skolioza piersiowa jest diagnozowana u dzieci i młodzieży, ale w 85% przypadków ma charakter idiopatyczny - nawet przy starannym badaniu pacjenta niemożliwe jest ustalenie przyczyny jej wystąpienia. Oficjalne statystyki twierdzą jednak, że dziewczęta cierpią na skrzywienie kręgosłupa 5 razy częściej niż chłopcy.

Skolioza klatki piersiowej może wystąpić:

  • po urazie mięśni szkieletowych lub klatki piersiowej;
  • o różnych długościach nóg;
  • z predyspozycjami genetycznymi;
  • z naruszeniem metabolizmu minerałów, w tym na tle krzywicy, osteoporozy.

W przypadku, gdy pacjent ma skoliozę, objawy choroby są związane ze zmianą postawy, o różnym nasileniu. Wizualnie skoliozę piersiową można rozpoznać po wystającym brzuchu i podniesionych barkach i łopatkach o różnej wysokości. W ciężkich przypadkach garb żebra po stronie zmiany objawia się z czasem, a przyczyna powstawania staje się kompensacyjną deformacją klatki piersiowej.

Klasyfikacja skoliozy

Skolioza kręgosłupa piersiowego jest obecnie klasyfikowana:

  • ze względu na wystąpienie (nabyte lub wrodzone);
  • dotkliwość;
  • na szybkość postępu choroby;
  • po stronie miejsca: prawostronna skolioza klatki piersiowej, która jest bardziej łagodna i lewostronna, często powikłana rozwojem zmian patologicznych w układzie oddechowym i sercowo-naczyniowym;
  • w zależności od wieku pacjenta.

Odrębną chorobą związaną ze skoliozą okolicy klatki piersiowej jest kifoskolioza. W tej patologii kręgosłup w okolicy piersiowej jest zakrzywiony od prawej do lewej i towarzyszy mu wyraźne pochylenie.

Jeśli wrodzona kifoskolioza, narządy wewnętrzne mogą być również zmienione i nabyte przed przepisaniem leczenia, wymagane jest kompleksowe badanie w celu określenia prawdziwego zasięgu uszkodzeń narządów wewnętrznych - zdjęcia rentgenowskie są przepisywane w kilku rzutach i pozycjach ciała pacjenta, a czasami w tomografii.

Skolioza kręgosłupa - leczenie

Oczywiście, sukces leczenia zależeć będzie całkowicie od tego, na jakim etapie terapii choroby rozpoczęto. Z każdym stopniem nasilenia patologicznej krzywizny kręgosłupa zaleca się specjalne kompleksy ćwiczeń fizycznych dla pacjenta ze skoliozą, a proces terapii składa się z następujących kroków:

  • wpływ na krzywiznę;
  • korekcja kąta nachylenia;
  • konsolidacja wyników.

Jest to ostatni etap, który uważa się za najtrudniejszy, ponieważ pacjenci zapominają o leczeniu, biorąc pod uwagę, że ze skoliozą kręgosłupa piersiowego ćwiczenia całkowicie utrwaliły kręgosłup, natomiast bez odpowiedniego wzmocnienia wyników wszystkie objawy choroby wkrótce powracają. Oszczędność wyniku jest niemożliwa bez wzmocnienia mięśni pleców, dla których musisz ćwiczyć specjalnie opracowany zestaw ćwiczeń dziennie. Ponadto bardzo pomocne będą wizyty w basenie i sesje masażu.

Często pacjenci twierdzą, który lekarz lepiej leczy skoliozę i dlaczego w niektórych przypadkach leczenie wykonuje chirurg urazowy ortopedyczny, inni pacjenci zwracają się do rehabilitanta lub terapeuty manualnego.

W większości przypadków skolioza piersiowa jest podatna na szybki postęp, choć wiele zależy od terminowości działania. Ten rodzaj skoliozy jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ deformacja kręgosłupa i klatki piersiowej może prowadzić do problemów z oddychaniem i układem sercowo-naczyniowym.

Dzięki terminowemu leczeniu specjalisty można wyleczyć skoliozę pierwszego stopnia ciężkości (krzywizna do 10 stopni) bez chirurgii, za pomocą gimnastyki terapeutycznej. Jeśli stan pacjenta pogarsza się, a następnie noszenie gorsetu, elektroakupunktury, sprzętu do ćwiczeń kręgowych.

Objawy i leczenie torakalgii

Torakalgia (znana również jako nerwoból międzyżebrowy) jest chorobą warunkową (zespołem), w której ból jest wynikiem kompresji (ściskania) nerwów międzyżebrowych. Najczęstszą przyczyną torakalgii jest osteochondroza kręgosłupa piersiowego i różne uszkodzenia krążka międzykręgowego (toralgium kręgowe).

Objawy zespołu - ból (najczęściej łagodny), dyskomfort w klatce piersiowej, ból pleców (na poziomie klatki piersiowej). Leczenie w 99% przypadków jest wyjątkowo zachowawcze, operacja jest wskazana w bardzo rzadkich przypadkach, zwykle związanych z ciężkimi uszkodzeniami kręgosłupa.

Torakalgia w międzynarodowej klasyfikacji chorób 10. konwokacji (ICD-10) odbywa się pod kodem „M54.6” (ból kręgosłupa piersiowego).

Ogólne informacje o patologii

Torakalgiya to zespół, w którym występują bolesne odczucia w klatce piersiowej. Ból w takiej czy innej formie występuje u pacjenta codziennie, ale w pewnych momentach wzrasta (na przykład podczas podnoszenia ciężarów, wychowania fizycznego itd.).

Neuralgia międzyżebrowa nie jest chorobą niezależną, ale jedynie objawem klinicznym pierwotnej choroby lub stanu (na przykład urazu). Okazuje się, że nie leczą torakalgii, ale choroby, na którą się wywodzi.

Nie każdy ból w klatce piersiowej jest bólem torakalgicznym, ponieważ ta diagnoza oznacza ból związany z uciskiem (ściskaniem) lub podrażnieniem nerwów międzyżebrowych. Dławica piersiowa, bóle „głębokie” klatki piersiowej, bóle w przełyku piersiowym nie są związane z klasyczną torakalgią, ale należą do jej rozszerzonego typu.

W związku z tym neurolodzy, ortopedzi i traumatolodzy zajmują się diagnozowaniem i leczeniem tego zespołu. W najprostszych przypadkach, gdy zespół jest spowodowany brakiem aktywności fizycznej i odstraszaniem ciała, lekarz ogólny może zająć się leczeniem.

We wszystkich przypadkach przeprowadza się diagnostykę różnicową zespołu, aby wykluczyć znacznie poważniejsze choroby związane z uszkodzeniem płuc, serca lub przełyku.

Sam syndrom nie stanowi zagrożenia dla życia i bólu, gdy jest stosunkowo rzadko bolesny (jeśli dzieje się to z reguły sporadycznie w atakach trwających 5-10 minut). Natomiast choroby pierwotne, które spowodowały torakalgii, mogą prowadzić do niepełnosprawności (na przykład, jeśli pacjent cierpi na zespół występujący na tle skoliozy).

Przyczyny

Neuralgia międzyżebrowa występuje na tle traumatycznych, zapalnych i zwyrodnieniowych chorób kręgosłupa. W przypadku takich patologii dochodzi do kompresji lub pośredniej stymulacji nerwów międzyżebrowych, co jest przyczyną bólu.

Rozwój zespołu w młodym wieku jest często porównywany z obecnością choroby Scheuermanna-Mau, przeciwko której występuje patologiczny wzrost kifozy i przy braku terminowego leczenia, deformacja kręgów.

Osoby powyżej 18 roku życia są narażone na rozwój torakalgii. Mężczyźni cierpią około dwa razy częściej niż kobiety z powodu częstszych urazów kręgosłupa i ciężkiej pracy fizycznej.

Lista chorób i stanów, które są najczęściej przyczyną torakalgii:

  1. Osteochondroza kręgosłupa piersiowego (dowolnej formy i stadium).
  2. Skolioza (2–4 stopnie) i kifoskolioza.
  3. Różne urazy pourazowe kręgosłupa piersiowego.
  4. Przepukliny krążków kręgowych.
  5. Występ dysków kręgowych.
  6. Nadmierne obciążenie kręgosłupa (praca jako ładowarka, długotrwałe siedzenie w pozycji siedzącej, ostre podnoszenie ciężaru z późniejszym urazem kręgosłupa).
  7. Przewlekły skurcz mięśni pleców.

W około 45% przypadków urazy rdzenia kręgowego są przyczyną neuralgii międzyżebrowej. Nie muszą to być ciężkie urazy, u niektórych pacjentów przewlekły ból pojawił się na tle urazów, których nawet nie pamiętali (obrażenia te nie były poważne).

Drugą najczęstszą przyczyną jest osteochondroza, która we współczesnych realiach występuje podczas rutynowej diagnozy u co trzeciej osoby.

Rodzaje zespołu

Torakalgiya dzieli się na kilka typów, w zależności od przyczyn źródłowych i wagi procesu. Taktyka leczenia i ogólne rokowanie powrotu do zdrowia zależy bezpośrednio od rodzaju nerwobólu międzyżebrowego, na który cierpi pacjent.

W sumie istnieje sześć rodzajów torakalgii:

  1. Widok kręgowy lub kręgowy. Patologia rozwija się na tle uszkodzeń lub przewlekłych / ostrych chorób kręgosłupa. Leczenie w większości przypadków jest zachowawcze.
  2. Widok mięśniowo-szkieletowy. Patologia występuje na tle przeciążenia, uszkodzenia lub procesów autoimmunologicznych w kościach i chrząstkach i strukturach mięśni. Najtrudniejszy do leczenia rodzaj torakalgii.
  3. Widok psychogenny. Występuje na tle silnego zmęczenia emocjonalnego i fizycznego (stres). Zwykle obserwowane u podejrzanych ludzi, często pacjentów z hipochondrią lub IRR (w przestrzeni postsowieckiej, diagnoza ta jest synonimem hipochondrii).
  4. Chroniczny wygląd. Torakalgiya działa przez długi czas, ponad trzy miesiące i z reguły umiarkowanie (ból jest słaby, ogólny stan pacjenta jest korzystny). Zwykle przewlekła postać zespołu jest związana z chorobami zwyrodnieniowo-dystroficznymi w kręgosłupie.
  5. Widok dwustronny. Ból jest zlokalizowany nie po jednej stronie klatki piersiowej (typowy, klasyczny przebieg torakalgii), ale u dwóch. Najcięższy rodzaj choroby
  6. Torakalgia u kobiet w ciąży. Patologia powstaje na tle przeciążenia kręgosłupa z powodu łożyska w łonie płodu i ze względu na fakt, że płód wywiera nacisk na struktury otaczające tkankę łożyskową. Zespół ustępuje po porodzie.

Gimnastyka kręgowa (wideo)

Objawy i diagnoza

Objawy torakalgii są nieliczne i zwykle związane są z różnymi zmianami bólu lub dyskomfortu w klatce piersiowej.

Większość pacjentów (ponad 80%) ma następujące objawy torakalgii:

  • palący ból i drgawki w obszarze komórki mostkowej, które są najbardziej widoczne w przestrzeniach międzyżebrowych;
  • zwiększony ból przy kaszlu, kichaniu lub próbie wzięcia głębokiego oddechu;
  • zwiększony ból podczas omacywania tkanki klatki piersiowej (zwłaszcza przy naciskaniu przestrzeni międzyżebrowych) lub kręgosłupa;
  • występowanie bólu w okolicy serca (z tego powodu wielu pacjentów błędnie wierzy, że mają choroby serca).

Diagnostyka różnicowa neuralgii międzyżebrowej prowadzona jest przy chorobach układu oskrzelowo-sercowo-naczyniowego. W przypadku bardzo ciężkich bólów diagnostyka różnicowa jest przeprowadzana z zatorowością płucną (przerwaniem skrzepu) i zawałem mięśnia sercowego.

Aby zdiagnozować torakalgii, zastosuj następujące metody badawcze:

  • klasyczna radiografia bez użycia środków kontrastowych (pokazuje problemy w kręgosłupie, zawartość informacji jest niska);
  • tomografia komputerowa (wraz z MRI, najkorzystniejsza metoda obrazowania, która może wykryć problemy nie tylko w kręgosłupie, ale także w narządach wewnętrznych);
  • rezonans magnetyczny (analog tomografii komputerowej);
  • aby wykluczyć inne patologie - echokardiografię i / lub EKG (w ramach nadmiernej diagnozy, wykonuje się ją nawet u tych pacjentów, którzy nie mają widocznych czynników predysponujących do choroby serca).

Metody leczenia

Specyficzna taktyka leczenia torakalgii zależy bezpośrednio od tego, co dokładnie spowodowało (wywołanie) rozwoju tego zespołu. Najdłuższy cykl leczenia jest wskazany w przypadku zespołu spowodowanego chorobami kręgosłupa, w tym autoimmunologicznego (reumatologicznego).

Najczęściej lekarze stosują następujące leki do leczenia torakalgii:

  1. Leki przeciwzapalne (leki Celebrex, diklofenak, meloksykam i tak dalej).
  2. Leki zwiotczające mięśnie (leki zwiotczające mięśnie) - leki Mydocalm, Meprotan, Baklosan i tak dalej.
  3. Leki neuroprotekcyjne (kwasy tioktowe, kompleks witamin z grupy B itd.).

Biorąc pod uwagę fakt, że około 70% przypadków neuralgii międzyżebrowej spowodowanej przewlekłymi chorobami kręgosłupa, zabiegi fizjoterapeutyczne i masażu mają długą skuteczność (ponad trzy miesiące).

Ponadto większość pacjentów wykazuje gimnastykę wyrównawczą (kurs fizykoterapii, wybrany przez lekarza prowadzącego, z uwzględnieniem indywidualnego konkretnego pacjenta). Wielu pacjentom zaleca się wizytę w basenie, bez przeciwwskazań - do gry w piłkę nożną, koszykówkę i inne sporty (z wyjątkiem sztuk walki).

W rzadkich przypadkach może być wymagana operacja (na przykład, jeśli zespół jest spowodowany ciężką skoliozą lub poważnym urazem kręgosłupa). Rokowanie dla nerwobólu międzyżebrowego jest w większości przypadków korzystne, jedynym problemem jest to, że leczenie tego zespołu może zająć miesiące lub nawet lata.